เมื่อเห็นข้อความที่ไหลรัวบนหน้าจอ ฮวาหม่านเฉิงก็แทบคลั่ง กล้ามเนื้อบนใบหน้ากระตุกไม่หยุด สุดท้ายก็ได้แต่ยอมรับชะตากรรม
เขาสูดหายใจลึก จ้องกูเจี้ยนแล้วเค้นเสียงลอดไรฟันออกมา:
“คุณปู่กูเจี้ยน!”
กูเจี้ยนพูดเนิบ ๆ ว่า:
“ดังอีกหน่อยสิ ผู้ชมทั่วประเทศยังไม่ได้ยิน”
เส้นเลือดตรงขมับของฮวาหม่านเฉิงเต้นตุบ ๆ แต่ก็ยังยอมขึ้นเสียง:
“คุณปู่กูเจี้ยน!”
กูเจี้ยนยกแก้วน้ำขึ้นจิบ:
“เรียกอีกครั้ง แล้วจ่ายงวดที่ค้างเมื่อกี้มาด้วย”
ฮวาหม่านเฉิงหลับตา เค้นเสียงออกมาจากลำคอ:
“คุณปู่กูเจี้ยน ผมผิดไปแล้ว”
“ผิดตรงไหน?”
“ผมไม่ควรพนันกับคุณ”
กูเจี้ยนพยักหน้าอย่างพอใจ:
“อืม หลานรักว่าง่ายดี”
ฮวาหม่านเฉิงเกือบกระโดดโหยงขึ้นมา:
“ผมแค่ยอมรับผลแพ้ชนะตามที่พนันไว้ อย่าคิดว่าตัวเองเป็นปู่ผมจริง ๆ สิ!”
กูเจี้ยนเลิกคิ้ว:
“พูดกับปู่แบบนี้ได้ยังไง?”
ฮวาหม่านเฉิง: “……”
คอมเมนต์บนหน้าจอซ้ำเติมกันอย่างแม่นยำ
【ยินดีกับอันดับหนึ่งเป่ยชาง ที่ได้เป็นอันดับหนึ่งคนแรกในรอบ 15 ปีของยุคทวยเทพที่ยอมรับปู่กลางไลฟ์】
【ต่อไปเรียกอันดับหนึ่งหลานปู่เลยแล้วกัน】
【แฟนคลับอันดับหนึ่งของปรมาจารย์ยุทธ์เป่ยชาง ตอนนี้เลื่อนขั้นเป็นหลานชายอันดับหนึ่งของกูเจี้ยนแล้ว】
【แฟนคลับหลานปู่ อย่าลืมซื้อส้มไปฝากปู่ตอนปีใหม่นะ】
【ฮวาหลานปู่ครึ่งเดียว ลำดับอาวุโสยังขาดไปครึ่งหนึ่งเลย】
หล่างหยาหัวเราะจนตบโต๊ะไม่หยุด
จู่ ๆ กูเจี้ยนก็หันไปถาม:
“เมื่อกี้ใครแย่งกันรับเป็นหลาน?”
รอยยิ้มของหล่างหยาค้างอยู่บนใบหน้า
จิงหงรีบซ้ำเติมทันที:
“เพิ่งเคยเห็นคนแย่งตอบว่าจะเป็นปู่ แต่ยังแย่งไม่ทันด้วย”
หล่างหยา: “……”