เช้าตรู่ เฉินฝานเพิ่งเปลี่ยนรองเท้าเสร็จ ก็เห็นจีจิวเกอเก็บหนังสือสมรสเก่าใส่กระเป๋าถือใบใหม่ที่เพิ่งซื้อมา
“พกหนังสือสมรสไปทำไม?”
“ไปจดทะเบียน”
“วันนี้แค่ไปทำเอกสารยืนยันตัวตนชั่วคราวนะ”
จีจิวเกอรูดซิปกระเป๋าปิด ตอบอย่างเป็นธรรมชาติว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ไปทำหลังจากเสร็จธุระ”
เฉินฝาน: “...”
หน่วยงานกิจการผิดปกติ
เมื่อผู้มาถึงมีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ปัญหาเรื่องสถานะย่อมปล่อยค้างไว้อย่างนี้ตลอดไม่ได้ แม้ระบบอย่างเป็นทางการจะยังอยู่ระหว่างศึกษา แต่ในตอนนี้ก็สามารถลงทะเบียนข้อมูลให้เป็นมาตรฐานเดียวกันและออกเอกสารยืนยันตัวตนชั่วคราวไปก่อนได้
จีจิวเกอนั่งกรอกแบบฟอร์มอยู่ข้างเฉินฝาน
เจ้าหน้าที่ถามว่า “สถานภาพสมรส?”
“แต่งงานแล้ว”
“ชื่อคู่สมรส?”
“เฉินฝาน”
จีจิวเกอหยิบหนังสือสมรสออกจากกระเป๋า วางลงบนโต๊ะ
“นี่คือหลักฐาน”
เจ้าหน้าที่หยิบหนังสือสมรสขึ้นมาดู แล้วตรวจสอบชื่ออีกครั้ง
“ขอชี้แจงก่อนนะครับ ตอนนี้เราบันทึกความสัมพันธ์ตามสถานะของคุณในโลกเดิม ไม่ใช่การจดทะเบียนสมรสในโลกจริง”
จีจิวเกอถาม “หมายความว่าอย่างไร?”
“เอกสารยืนยันตัวตนชั่วคราวยังใช้ขอใบทะเบียนสมรสไม่ได้ครับ”
เฉินฝานที่เงียบมาตลอดแอบถอนหายใจโล่งอก
จีจิวเกอถลึงตาใส่เขา ก่อนขมวดคิ้วถามว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ถือว่าจดทะเบียนหรือ?”
“ตอนนี้ยังไม่ถือครับ”
“แล้วเมื่อไรถึงจะทำได้?”
เจ้าหน้าที่ตอบไม่ได้ จึงส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปทางหานเจิง หานเจิงตอบอย่างสุขุมว่า “หลังจากกำหนดระเบียบที่เกี่ยวข้องเรียบร้อยแล้ว”
จีจิวเกอเก็บหนังสือสมรสกลับเข้ากระเป๋า หันมาพูดว่า
“ถ้าอย่างนั้นก็รอให้กำหนดระเบียบให้เรียบร้อยก่อน”
เฉินฝานก้มหน้าดื่มน้ำ แกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน
ทางเจียงลั่วเสินก็เสร็จเร็วเช่นกัน
“อาชีพ?”
“จักรพรรดิต้าเย่า”
เจ้าหน้าที่สาวที่รับผิดชอบการลงทะเบียนชะงักมือ เงยหน้ามอง เจียงลั่วเสินเองก็จ้องเธอกลับ
หานเจิงนวดหว่างคิ้ว “หมายเหตุสถานะพิเศษ”
รัวเชวทำเสร็จเร็วที่สุด ขณะที่คนอื่นยังไม่เสร็จ เธอก็ถือเอกสารตรวจทานรอบที่สองแล้ว
เฉินฝานเห็นแล้วมุมปากกระตุกไม่หยุด