ผู้อำนวยการหวงหยิบข้อสอบสองชุดที่มณฑลเอสออกเมื่อปีก่อน แต่สุดท้ายไม่ได้ใช้และไม่เคยเปิดเผยต่อสาธารณะออกมา
ตามข้อกำหนดเรื่องเวลาสอบอย่างเคร่งครัด ซ่งจิ่งกับหลิวติ้งได้รับข้อสอบทั้งหมดสี่วิชา ได้แก่ ภาษา คณิตศาสตร์ ภาษาอังกฤษ และวิทยาศาสตร์รวม
จงอวี่หัว กวนเวย รวมถึงผู้อำนวยการหวงและผู้อำนวยการหลี่ ต่างทำหน้าที่เป็นครูคุมสอบอยู่ในห้อง
ซ่งจิ่งได้รับข้อสอบมาแล้วก็ไม่สนว่าเป็นวิชาอะไร ได้แผ่นไหนก็ทำแผ่นนั้น
หลิวติ้งยิ่งทำยิ่งได้ใจและมั่นใจเต็มเปี่ยม ด้านการเรียนเขาเป็นที่หนึ่งมาตลอด ส่วนซ่งจิ่งก็แค่ทำท่าข่มขวัญดิ้นรนเฮือกสุดท้ายเท่านั้น
ทั้งสองเริ่มทำข้อสอบ หลิวติ้งกำลังอ่านโจทย์อยู่ก็เหลือบมองไปทางซ่งจิ่งแวบหนึ่งอย่างเสียสมาธิ แล้วพบว่าซ่งจิ่งทำข้อสอบปรนัยเสร็จแล้ว กำลังทำข้อเติมคำตอบด้านหลัง
หึหึ เขายังอ่านโจทย์ข้อแรกไม่จบเลย ซ่งจิ่งก็ทำไปถึงข้อด้านหลังแล้ว ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าข้อสอบปรนัยต้องเลือกมั่วแน่ ๆ
แต่ข้อสอบของมณฑลเอสยากจริง ๆ แม้แต่เขาทำเองก็ยังรู้สึกกดดัน
กวนเวยมองซ่งจิ่งทำข้อสอบอย่างรวดเร็ว ฝ่ามือของเธอชุ่มไปด้วยเหงื่อแล้ว
จงอวี่หัวหัวเราะเยาะ “ใคร ๆ ก็พูดโอ้อวดได้ทั้งนั้น พอถึงเวลาวัดฝีมือจริง คนไร้ความสามารถก็จะเผยธาตุแท้ออกมาเอง”
“ครูจง อย่ารบกวนนักเรียนทำข้อสอบ” ผู้อำนวยการหวงเอ่ยขึ้น
“ก็แค่เสียเวลาเปล่า ๆ” จงอวี่หัวพึมพำอย่างดูแคลน ถึงอย่างนั้นก็ยังไว้หน้าผู้อำนวยการหวงอยู่บ้าง จึงไม่ได้พูดอะไรต่อ