ตอนที่เธอกำลังตาลายเพราะเสื้อผ้าข้างใน สือหยวนก็ถือรูปชายชุดดำจากกล้องวงจรปิดไปเริ่มสอบถามแล้ว เธอเหลือบมองเขาสองที คิดว่ายังไงก็ควรทำงานก่อน
ยังไงตลาดก็ไม่หนีไปไหน
“สวัสดีค่ะ ขอถามหน่อยว่าที่ร้านมีเสื้อกันหนาวรุ่นนี้ขายไหมคะ หรือคุณเคยเห็นร้านแถวนี้ขายบ้างไหม”
ป้าขายเสื้อมองรูปแวบหนึ่ง “นี่เสื้อยี่ห้ออะไรล่ะ”
สือหยวนตอบ “ไม่ค่อยแน่ใจครับ”
“ตอนนี้หน้าหนาว เสื้อกันหนาวสีดำแบบนี้มีเยอะแยะไปหมด ดูสิ ร้านฉันก็มี” ป้าพูดพลางเดินเข้าไปด้านใน แล้วคุ้ยเสื้อกันหนาวสีดำตัวหนึ่งออกมาจากกองเสื้อผ้าที่แขวนเรียงกันเป็นแถว “พ่อหนุ่ม ดูสิว่าเหมือนหรือเปล่า”
สือหยวนเดินเข้าไปเทียบดูอย่างละเอียด ชายเสื้อไม่ตรงกัน “ดูเหมือนจะไม่ใช่ตัวนี้ครับ”
ป้ายักไหล่ พยายามรั้งเขาไว้ “งั้นร้านฉันก็ไม่มีแล้วล่ะ พ่อหนุ่ม ฉันดูแล้วก็ใกล้เคียงกันนะ ตัวนี้ราคาเท่าไหร่ล่ะ ฉันขายให้ถูก ๆ เห็นแก่ที่คุณหล่อขนาดนี้... เออจริงสิ เราเพิ่มวีแชทกันไว้ไหม หลานสาวฉันหน้าตาก็น่ารักมากนะ”
สือหยวน: …
คุณป้าครับ เปลี่ยนเรื่องได้เป็นธรรมชาติเกินไปแล้วนะครับ
“คุณป้าครับ งั้นช่วยดูหน่อยว่าเคยเห็นผู้หญิงคนนี้ไหมครับ”
“อุ๊ย ไม่เคยเห็นเลย นี่แฟนเธอเหรอ ไม่สวยเท่าหลานสาวฉันหรอก!”
“……”
ทางด้านหลิงอู๋โหยว “คุณลุงคะ ที่ร้านมีเสื้อกันหนาวรุ่นนี้ไหมคะ”
คุณลุงดันแว่นแล้วเพ่งดู “ยี่ห้ออะไรล่ะ”
“ไม่ทราบค่ะ”
“เสื้อยี่ห้อโนเนมสินะ ร้านฉันมีเสื้อโนเนมเยอะเลย ของแบรนด์ดังก็มีของปลอมนะ ซื้อสองตัวลดเหลือแปดสิบเปอร์เซ็นต์ เอาไหม”