“ฮ่าฮ่าฮ่า! พวกคุณไม่ได้เห็นสีหน้าของหลี่รั่วตอนรู้ว่าเฉิงกุยนัดมีเซ็กซ์กับคนตั้งมากมายลับหลังเขาหรอก! ฮ่าฮ่าฮ่า! โดยเฉพาะตอนที่ฉันบอกเขาว่าในนั้นยังมีผู้หญิงด้วย สีหน้าเขาแทบจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ! ฮ่าฮ่าฮ่า!”
กวนจื่อผิงหัวเราะจนแทบอยากทุบกำแพง “ฉันว่าเขาคงอยากให้ความจริงเป็นว่าเฉิงกุยฆ่าตัวตายเพื่อเขามากกว่า ฮ่าฮ่าฮ่า!”
“ฮึ สมน้ำหน้า!” ฉือซีกวานพูดอย่างขุ่นเคือง “ใครใช้ให้พวกเขาหลอกคนอื่นล่ะ? หลอกผู้หญิงให้มาเป็นภรรยาของชายรักร่วมเพศนี่มันเกินไปจริง ๆ! แต่พูดถึงเรื่องนี้ ตอนนี้เฉิงกุยก็ถือว่าตายทางอ้อมด้วยน้ำมือของหยวนหยวนหยวนแล้วนะ”
“แต่ฉันคิดว่าคุณหยวนไม่ได้ชอบเฉิงกุยจริง ๆ หรอก” สือหยวนเลิกคิ้วเล็กน้อย “ดูจากคำให้การของฟ่านหยวน เธอน่าจะรู้เรื่องเฉิงกุยกับหลี่รั่วก่อนพวกเราเสียอีก แต่ตอนสอบสวน เธอกลับแสดงความประหลาดใจได้สมจริงมาก ฝีมือการแสดงไม่เลวเลย”
ควบคุมอารมณ์ได้อย่างเป็นธรรมชาติ ทักษะก็ชำนาญจนดูคล่องแคล่ว
ก่อนหน้านี้พวกเขาประเมินหยวนหยวนหยวนตื้นเขินเกินไปจริง ๆ
“พวกเขามองผู้หญิงตื้นเขินเกินไปต่างหาก”
หลิงอู๋โหยวพิมพ์งานไปพลาง แบ่งสมาธิมาร่วมวงสนทนาด้วย “ฉันไม่ปฏิเสธว่าผู้หญิงส่วนใหญ่เมื่อเผชิญกับสถานการณ์แบบภรรยาของชายรักร่วมเพศ มักเลือกอดทนยอมรับ อย่างมากก็แค่หนีออกมา มีน้อยมากที่จะลงมือแก้แค้นจริง ๆ และคนเหล่านี้เองที่ทำให้ผู้ชายคิดว่าผู้หญิงรังแกได้ง่าย”
“บางทีสำหรับพวกเขา การถูกแก้แค้นคงเหมือนถูกรางวัลใหญ่ก็ได้มั้ง” หลิงอู๋โหยวหัวเราะหึ “ยินดีกับเฉิงกุยด้วยนะ”
ฉือซีกวานสงสัย “ถ้าเป็นฉันคงโมโหตายไปแล้ว ทำไมพวกเธอถึงไม่กล้าแก้แค้นกลับล่ะ? อ้อ ฉันหมายถึงแก้แค้นอย่างถูกกฎหมายนะ”