อันตรายในบ้านงั้นหรือ?
ความทรงจำตอนเก็บปากคำเซียวอี๋ก่อนหน้านี้ฉายย้อนกลับมาในหัวของหลิงอู๋โหยวอย่างรวดเร็ว เธอจับเบาะแสชิ้นหนึ่งได้อย่างเฉียบไว
“พี่ฉือพูดถูก เพราะที่บ้านมีอันตราย” หลิงอู๋โหยวพูดเร็วขึ้นเล็กน้อย “ฉันจำได้ว่าเซียวอี๋เคยบอกว่า หลังจากนั้นเธอคบผู้ชายอยู่หลายคน แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ลงเอยกับใคร”
ซ่งเว่ยอันเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยอย่างประหลาดใจ “คุณหมายความว่าเซียวเวยเซี่ยวอาจไม่ได้ถูกครูประจำชั้นคนนั้นทำร้ายอย่างเดียว แม้แต่แฟนของเซียวอี๋ในตอนนั้นก็อาจจะ...”
หลิงอู๋โหยวพูดอย่างไม่รับผิดชอบว่า “ฉันแค่เดาสุ่มนะ ถ้าข้อสันนิษฐานเมื่อครู่ของพี่ฉือฟังขึ้น ในบรรดาเหตุผลที่ทำให้เซียวเวยเซี่ยวอยู่บ้านไม่ได้ ก็ใช่ว่าจะไม่มีสาเหตุนี้อยู่ด้วยใช่ไหม?”
“ก็เป็นไปได้...” สือหยวนเห็นด้วยกับเธอในตอนแรก ก่อนจะเปลี่ยนท่าที “แต่ผมคิดว่าเซียวอี๋คงไม่ยอมรับง่าย ๆ ตอนนั้นพวกเธอเลือกไม่แจ้งตำรวจ อาจเพราะกังวลเรื่องชื่อเสียง ในเมื่อเป็นแบบนั้น ตอนนี้เซียวเวยเซี่ยวก็ตายไปแล้ว แถมเรื่องก็ผ่านมานานขนาดนี้ เธอมีโอกาสสูงที่จะปิดบังต่อไป”
ซ่งเว่ยอันกล่าวว่า “สือหยวนพูดถูก ตอนที่เราเก็บปากคำเซียวอี๋ก่อนหน้านี้ เธอไม่พูดถึงเรื่องนี้แม้แต่คำเดียว”
ทุกคนเงียบไปชั่วขณะ
จู่ ๆ กวนจื่อผิงก็ตบหน้าผากแล้วพูดว่า “ผมมีความคิดอย่างหนึ่ง”