ช่วงหลัง ๆ ง่ายขึ้นมาก ฝาท่อนี้เหมือนฝาแบบโซ่ เปิดออกได้ 90 องศาแล้วค้ำไว้ได้ ออกแบบมาให้ใช้งานสะดวกทีเดียว
พอเปิดฝาออก ก็เห็นบันไดแคบ ๆ ทอดลงไป
“ให้ตายสิ...” เสียงของฉือซีกวานฟังพร่าเลือนท่ามกลางสายฝน แต่หลิงอู๋โหยวพอจับใจความได้ “ฉันเป็นตำรวจมาเจอสถานการณ์แบบนี้เป็นครั้งที่...ห้าแล้วมั้ง?”
หลิงอู๋โหยวคิดว่าเจอมาถึงห้าครั้งก็นับว่าพบได้บ่อยทีเดียว เธอเคยเห็นคดีที่มี “ห้องลับ” แบบนี้แค่ในคดีเก่า ๆ เท่านั้น นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นกับตา จึงอดตื่นเต้นไม่ได้ “ข้างในมีไฟ ฉันลงไปดูหน่อย”
“เดี๋ยวก่อน” สือหยวนห้ามไว้ “เราไม่รู้ว่าข้างล่างเป็นยังไง รอหัวหน้าหน่วยซ่งมาก่อนค่อยว่ากัน”
หลิงอู๋โหยวนั่งยอง ๆ ข้างฝาท่อ เอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์นัก “หัวหน้าหน่วยซ่งจะมาเมื่อไหร่?”
เห็นเธอไม่ได้โต้แย้ง สือหยวนก็ถอนหายใจโล่งอก “อีกเดี๋ยวก็ถึงแล้ว”
ไม่นานนัก เสื้อคลุมสีเหลืองเข้มของซ่งเว่ยอันยังดูสะดุดตาอยู่ในความมืด เขายืนมองลงไปในบ่อ ก่อนพยักหน้า “ฉันกับฉือซีกวานจะลงไป พวกคุณสองคนเฝ้าอยู่ข้างบน”
หลิงอู๋โหยวว่า “ฉันยืนตากฝนอยู่ตรงนี้หนาวจะตาย ข้างล่างคงอุ่นน่าดูเลยใช่ไหม?”
ซ่งเว่ยอัน: …
หลิงอู๋โหยวพูดต่อ “ถ้ากงไม้ไม้อยู่ข้างล่าง แล้วเห็นผู้ชายตัวใหญ่สองคนอย่างพวกคุณทำหน้าดุเหมือนยักษ์มาร เธอต้องกลัวมากแน่ ๆ ใช่ไหม?”
ซ่งเว่ยอันผู้ทำหน้าดุเหมือนยักษ์มาร: …
ฉือซีกวานผู้ไม่ได้ทำหน้าดุเหมือนยักษ์มารเลยสักนิด: ?