แน่นอนว่าจุดสนใจของเธออยู่ที่หญิงสาวซึ่งนอนอยู่บนเตียง แต่ด้วยสัญชาตญาณระแวดระวังของตำรวจ เธอจึงกวาดตามองไปรอบห้องก่อน แล้วพบเพียงตู้เสื้อผ้าที่พอจะซ่อนคนได้ หลิงอู๋โหยวเดินเข้าไปเปิดตู้ ข้างในว่างเปล่า
เธอเลิกคิ้ว ก่อนจะค่อย ๆ ย่องไปทางหญิงสาวบนเตียง เมื่อเข้าไปใกล้ หลิงอู๋โหยวก็เห็นว่าหญิงสาวซึ่งคลุมผ้าคลุมหน้าสีแดงกำลังสั่นอยู่
ดีมาก ยังไม่ตาย
หลิงอู๋โหยวผ่อนลมหายใจออกเบา ๆ จนแทบไม่ได้ยิน แล้วค่อย ๆ เปิดผ้าคลุมหน้าออก ตามการเคลื่อนไหวของเธอ มือของหญิงสาวที่ประสานกันวางอยู่บนท้องน้อยก็สั่นแรงขึ้น
เมื่อผ้าคลุมหน้าถูกเปิดออก ทั้งสองก็เห็นหน้ากันชัดเจน
หลิงอู๋โหยวเดาไว้แล้วว่าคนตรงหน้าคือกงไม้ไม้ จึงมีปฏิกิริยาไม่มากนัก เพียงสำรวจอีกฝ่ายครู่หนึ่งและพบว่าเธอแต่งหน้า ทำให้ดูมีสีหน้าสดใสอยู่ไม่น้อย
ส่วนอีกฝ่ายกลับตื่นเต้นกว่ามาก แววตาของเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความตกใจเมื่อเห็นหญิงแปลกหน้า แล้วสุดท้ายก็เผยแวววิงวอนออกมา คิ้วทั้งสองข้างขมวดแน่น สีหน้าเจ็บปวดรวดร้าว น้ำตาหยดหนึ่งไหลลงจากดวงตา
หลิงอู๋โหยวถามพอเป็นพิธีว่า “คุณคือกงไม้ไม้ใช่ไหม?”
หญิงสาวพยักหน้าอย่างกระวนกระวาย
หลิงอู๋โหยวจึงบอกว่า “ฉันเป็นตำรวจ ลุกขึ้น ฉันจะพาคุณไป”
กงไม้ไม้พยุงตัวลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก มองหลิงอู๋โหยวพลางส่ายหน้าแล้วก็พยักหน้า น้ำตาไหลพราก