สือหยวนเผยรอยยิ้มขอโทษ “เท่าที่เราทราบ ก็เป็นอย่างนั้น”
หยวนหยวนหยวน “เฮ้อ...”
เธอดูเหมือนพูดอะไรไม่ออก สีหน้าซับซ้อนแปรเปลี่ยนไปมา จนมองไม่ออกว่าความเศร้ามีมากกว่า หรือความโกรธกับความไม่อยากเชื่อมีมากกว่า
หลิงอู๋โหยวมองสีหน้าของเธออย่างละเอียด แล้วพบว่าเธอดูเหมือน...ไม่รู้เรื่องจริง ๆ เหรอ? อย่างไรก็เถอะ ปฏิกิริยานี้ดูจริงใจมาก
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายแสดงปฏิกิริยาเต็มที่แล้ว สือหยวนกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่หยวนหยวนหยวนกลับทำท่าจะอาเจียนขึ้นมากะทันหัน
หลิงอู๋โหยวหลุดปากถาม “คุณท้องเหรอ?”
“ไม่ใช่ ไม่ใช่!” หยวนหยวนหยวนรีบโบกมืออย่างตื่นตระหนก “ฉัน...พ่อแม่บอกว่าก่อนแต่งงานห้าม... ดังนั้นฉันกับเฉิงกุยยังไม่เคย... เมื่อกี้ฉันแค่นึกถึงสามปีที่ผ่านมาแล้วรู้สึกขยะแขยงมาก อ้วก...”
หลิงอู๋โหยว “ว้าว”
สือหยวน “การไม่มีเพศสัมพันธ์ก่อนแต่งงาน เป็นท่าทีของเฉิงกุยหรือของคุณ?”
หยวนหยวนหยวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง “เป็นท่าทีร่วมกันของเราสองคน ตอนนั้นเขาเป็นฝ่ายเสนอเอง ฉันยังคิดเลยว่าเขาไม่เหมือนผู้ชายคนอื่นที่มีแต่เรื่องกามอยู่ในหัว เป็นผู้ชายดี ๆ ที่หาได้ยาก...”
สีหน้าของหลิงอู๋โหยวเผยแวว “หมดหวังแล้ว” ออกมาเล็กน้อย “ตอนที่เขาแสดงท่าทีแบบนั้น คุณก็ควรเลิกกับเขาไปแล้ว”
หยวนหยวนหยวนงุนงง “ทำไมล่ะ? พ่อแม่เฉินก็สอนฉันแบบนี้...”
หลิงอู๋โหยว “พ่อแม่คุณคบกันกี่ปีกว่าจะมีคุณ?”
หยวนหยวนหยวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง “พวกท่านรู้จักกันเพราะมีคนแนะนำให้ดูตัว ปีแรกที่รู้จักกัน แม่เฉินก็ท้องก่อนแต่งงาน แล้วก็...”