เกมนี้ฟังดูไม่เลวเลยนะ
ซ่งเว่ยอันถามว่า “พวกคุณได้เพิ่มวีแชทกันไหม?”
ฉินจื้อหย่วนตอบว่า “ไม่ได้เพิ่ม เกมดวงจันทร์มีหน้าต่างแชตแบบเด้งขึ้นมา ฟังก์ชันที่วีแชทมี เกมนี้ก็มีครบ ตอนนั้นพวกเราเลยไม่ได้คิดจะเพิ่มวีแชทอะไร ขอแค่มีที่คุยกันได้ก็พอแล้ว”
ถึงเขาจะพูดอย่างนั้น ซ่งเว่ยอันก็ยังรู้สึกว่า คบกันแต่ไม่เพิ่มวีแชทมันแปลกเกินไป ฉินจื้อหย่วนให้เหตุผลเสียแน่นหนา จนเขาอดสงสัยตัวเองไม่ได้ หรือว่าตนจะตามความคิดของคนหนุ่มสาวไม่ทันแล้วจริง ๆ? เดี๋ยวนี้นิยมคบกันในเกมหรือไง?
จังหวะนั้น หลิงอู๋โหยวถามว่า “เกมดวงจันทร์ส่งอั่งเปาหรือโอนเงินได้ด้วยเหรอ?”
ฉินจื้อหย่วนชะงัก ก่อนหันไปมองตำรวจหญิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ “ส่งอั่งเปาหรือโอนเงินไม่ได้ แต่ส่งเสื้อผ้า ของขวัญอะไรพวกนั้นได้ครับ”
หลิงอู๋โหยวว่า “แต่คุณก็ใช้แอปอาลีเพย์ส่งอั่งเปาให้กงไม้ไม้ไม่ใช่เหรอ”
“อืม...” ฉินจื้อหย่วนพยักหน้า แววตาฉายความเสียดายเล็กน้อย “ผมรู้ว่าครอบครัวของไม้ไม้ลำบาก มีพี่น้องห้าคน เธอเป็นพี่สาว ต้องคอยดูแลเรื่องกินอยู่ของน้อง ๆ ไหนจะเงินที่อุตส่าห์หามาได้จากการทำงานพิเศษ ก็ยังต้องเอาไปช่วยที่บ้าน...ผมอยากให้เธอใส่ใจตัวเองบ้าง เพราะอย่างนั้น...”
หลิงอู๋โหยวกระตุกมุมปาก “ถึงอย่างนั้น เงินที่คุณโอนให้เธอก็มาจากบัญชีธนาคารในชื่อแม่คุณทั้งนั้น”
ฉินจื้อหย่วนหันไปมองฟ่านเสียโดยไม่รู้ตัว อีกฝ่ายรับคำต่อว่า “โธ่ คนในครอบครัวเดียวกัน เงินของฉันก็เงินของจื้อหย่วน อีกอย่างพอจื้อหย่วนได้เงินเดือน เขาก็โอนเข้าบัญชีนี้ พ่อของจื้อหย่วนก็ทำแบบเดียวกัน ครอบครัวเราไม่แบ่งแยกกันชัดเจนขนาดนั้นหรอก”