“นี่...” ความกังวลบนใบหน้าต่งเฉินเฉินยิ่งชัดเจนขึ้น “ฉันก็อยากให้ข้อมูลนะ แต่ฉันไม่รู้จักแฟนของเธอ เฮ้อ... ฉันแค่เคยได้ยินเธอพูดว่ามีคนคนนี้อยู่ แต่ชื่ออะไร หน้าตาเป็นยังไง ฉันไม่รู้อะไรเลย!”
หลิงอู๋โหยวเอ่ยขึ้น “คุณกับกงไม้ไม้ไม่ใช่เพื่อนสนิทกันเหรอ? ดูจากที่พวกคุณคุยกันก็สนิทกันมากนะ”
“ใช่... เฮ้อ” ต่งเฉินเฉินถอนหายใจ “จริง ๆ ฉันว่าตัวไม้ไม้เองยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผู้ชายคนนั้นเป็นคนยังไง! พวกเขาคบกันทางอินเทอร์เน็ต ยังไม่เคยเจอหน้ากันเลยด้วยซ้ำ! ฉันรู้แค่ชื่อบัญชีของผู้ชายคนนั้น ชื่อว่า...อะไรนะ หานฉาน? ไม่ใช่ว่าหมายถึงจักจั่นเหรอ? นอกนั้นฉันก็ไม่รู้อะไรแล้ว”
หานฉานไม่ใช่คำที่พบได้ยาก ในเมืองไห่โจวน่าจะมีคนใช้ชื่อนี้เป็นชื่อบัญชีวีแชทอยู่ไม่น้อย
ซ่งเว่ยอันถาม “นอกจากเรื่องนี้ ยังมีข้อมูลอื่นอีกไหม? อย่างเช่นรู้จักกันมานานแค่ไหนแล้ว ฝ่ายชายเป็นคนไห่โจวหรือเปล่า”
“น่าจะรู้จักกันมาประมาณครึ่งปีแล้วมั้ง เฮ้อ แต่คุยกันแค่ในอินเทอร์เน็ต แบบนั้นเรียกว่ารู้จักกันได้เหรอ? ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นคนไห่โจวหรือเปล่า แต่เขาอาศัยอยู่ในไห่โจว” ต่งเฉินเฉินพยายามเค้นความคิดเพื่อให้ข้อมูลกับตำรวจ “อ้อ ก่อนหน้านี้ไม้ไม้บอกว่าอยากเจอกันจริง ๆ ฉันก็เตือนเธอว่าอย่าไปเจอเลย อีกฝ่ายอาจหลอกเธอก็ได้ แต่ไม้ไม้บอกว่าพวกเขาวิดีโอคอลกันทางวีแชทแล้ว อีกฝ่ายหน้าตาหล่อใช้ได้เลยนะ”