“แค่ก ๆ” ซ่งเว่ยอันทำลายความเงียบ “แล้วเอ่อ เยว่เฉิงไฉจะกลับเมื่อไหร่? ไม่งั้นลองโทรถามเขาดูไหม?”
“ฉันลองดูก่อน...” ซูโหย่วโหย่วรู้สึกกระอักกระอ่วนจนหน้าร้อนผ่าว “แต่ไม่รับประกันว่าจะติดต่อเขาได้นะ เขาไม่ชอบให้ฉันคอยตามเช็กว่าเขาอยู่ที่ไหนตลอดเวลา”
“อะไรคือคอยตามเช็กตลอดเวลา?” ซ่งเว่ยอันขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ “แม้แต่เวลาทำงานก็ไม่ได้หรือ? ยังไงเธอก็เป็นคนจ่ายเงินเดือนให้เขา เธอเป็นเจ้านายเขานะ!”
พอซ่งเว่ยอันพูดอย่างนั้น ซูโหย่วโหย่วยิ่งหน้าแดง เธอแก้ตัวเสียงอ่อยว่า “มะ...ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย... ยังไงงานของฉันก็ยืดหยุ่น...”
หลิงอู๋โหยวถามว่า “เงินเดือนเท่าไหร่?”
“เจ็ดพัน”
หลิงอู๋โหยวว่า “ถึงอย่างนั้นก็คิดแบบนี้ไม่ได้ ตอนนี้เธอแทบจะเลี้ยงดูเขาทั้งเรื่องกินเรื่องอยู่ แถมยังมอบคุณค่าทางใจและทางกายในฐานะแฟนสาวให้อีก เจ็ดพัน? เฮอะ”
ซูโหย่วโหย่วก้มหน้า กะพริบตาปริบ ๆ “ก็เราเป็นแฟนกันนี่ ฉันไม่อยากแบ่งแยกกันชัดเจนขนาดนั้น”
“คบกันมานานแค่ไหนแล้ว?”
“เกือบครึ่งปีแล้ว...”
ครึ่งปี
หลิงอู๋โหยวมองซูโหย่วโหย่วอยู่ เธอหน้าตาดีระดับกลาง ๆ คลิปในติ๊กต็อกของเธอล้วนแต่งหน้ามาทั้งนั้น พอแต่งแล้วก็กลายเป็นสาวสวยที่เปลี่ยนสไตล์ได้หลากหลาย แถมทำสื่อออนไลน์ยังหาเงินได้เดือนละสามสี่หมื่น เงื่อนไขกับความสามารถของเธอเหนือกว่าคนจำนวนมากแล้ว