ตำรวจน้อยเว่ยมีปฏิกิริยาอย่างรวดเร็ว “ของเด็กผู้หญิงที่เสียชีวิตไปเหรอ?”
หลิงอู๋โหยวตอบ “ฉันเดาเอา”
ฉือซีกวานพูดอย่างหนักแน่น “ที่น้องหลิงเดา เก้าในสิบครั้งล้วนถูกต้อง!”
แม้แต่ตำรวจน้อยเว่ยยังพูดว่า “พี่สาวผมบอกว่า สัมผัสที่หกของผู้หญิงเป็นศาสตร์ลี้ลับที่ห้ามมองข้าม”
หลิงอู๋โหยว “……อ้อ”
ทั้งสามจึงเริ่มค้นห้องที่แทบไม่มีอะไรให้ค้นกันอยู่แล้ว ฉือซีกวานเบิกตากว้าง ใช้แสงจากมือถือส่องพลางเปิดดูเนื้อหาในสมุดการบ้านและหนังสือทีละเล่มอย่างละเอียด ต่อให้ตัวหนังสือจะยึกยือแค่ไหนก็ไม่กล้าพลาดสักหน้า
ตำรวจน้อยเว่ยร่างสูงโปร่งก้มตัวลงหมอบกับพื้น ส่องใต้เตียงซ้ำไปซ้ำมา ก่อนจะเหยียบเก้าอี้ขึ้นไปดูด้านบนตู้เสื้อผ้า ถึงขั้นคิดจะถอดโคมไฟบนเพดาน แต่ถูกฉือซีกวานห้ามไว้ “อีกฝ่ายก็เป็นแค่เด็กผู้หญิงอายุสิบขวบเองนะ……”
คุณนี่อย่าทุ่มเทเกินไปสิ!
ตำรวจน้อยเว่ยเกาหัว “ก็จริงนะ”
หลิงอู๋โหยว จอมรื้อบ้าน กลับทำอะไรอย่างเฉื่อยชาอยู่ในตอนนี้ เธอคิดว่าห้องนี้ก็มีแค่นี้ แถมข้าวของแทบจะถูกขนย้ายออกไปหมดแล้ว ค้นกันแบบนี้คงแทบไม่มีทางเจออะไร
ยิ่งไปกว่านั้น โจวซือในฐานะแม่ของเด็กผู้หญิง ส่วนเด็กผู้ชายก็เป็นเพื่อนร่วมห้องที่สนิทกับพี่สาวมากที่สุด แม้แต่สองคนนี้ยังหาไม่เจอ……