พักข้อสงสัยนี้ไว้ก่อน การได้รับข้อความย่อมเป็นเรื่องน่ายินดี เดิมทีเสี่ยวจ้าวที่อารมณ์ขุ่นมัวพลันยิ้มแย้มขึ้นมา ส่วนผู้กองหลิวที่ขับรถอย่างมั่นคงก็อดเหยียบคันเร่งจนรถพุ่งเร็วขึ้นไม่ได้เพราะตื่นเต้นดีใจ
“เยี่ยมไปเลย! น้องหลิง สือหยวน พวกคุณสองคนเก่งมาก!” ผู้กองหลิวตื่นเต้นสุดขีด “คราวนี้ดีแล้ว เรามีเบอร์ใหม่ให้เริ่มสืบจากต้น ถ้าปิดคดีนี้ได้ พวกคุณสองคนก็เป็นผู้มีความดีความชอบมากที่สุด!”
หลิงอู๋โหยวถ่อมตัว “ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ แต่ว่า...ทำไมข้อความถึงมาอยู่ในกระเป๋าฉันได้ล่ะ?”
“เรื่องนี้...ไม่รู้เหมือนกัน” หลิวเหนิงคิดอยู่สองวินาทีแล้วก็เลิกคิด “ไม่เป็นไรหรอก กระบวนการไม่สำคัญ ผลลัพธ์ต่างหากที่น่ายินดี! สำเร็จแล้ว!”
สือหยวนวิเคราะห์อย่างจริงจัง “หรือพวกเขาจะเลือกฝ่ายที่ดูให้ความสำคัญกับเงินมากกว่า? ระหว่างเฉินเจียเจียกับอู๋กวนเจิ้ง ท่าทีของอู๋กวนเจิ้งต่อเงินดูหุนหันกว่า ส่วนการแสดงเมื่อครู่นี้ คุณก็ดูเหมือนจะใส่ใจเรื่องเงินมากกว่า”
หลิงอู๋โหยวคิดครู่หนึ่ง “ก็เป็นไปได้”
สือหยวนขมวดคิ้ว “แต่พวกเขาลงมือตอนไหนกัน? คุณสังเกตเห็นอะไรไหม?”
“หลังจากแยกกับคุณตรงหน้าร้านอาหาร ฉันเดินเล่นอยู่บนถนนที่คนพลุกพล่านพักหนึ่ง ตอนนั้นฉันระวังตัวเป็นพิเศษ ไม่มีใครมาโดนตัวเลย” น้ำเสียงสงบนิ่งของหลิงอู๋โหยวแฝงความมั่นใจอยู่เล็กน้อย “มีแค่ตอนทะเลาะกับผู้หญิงคนนั้นในร้านอาหารที่ฉันวอกแวกไปบ้าง”