สาวก: “พี่สาวอยากกู้เงินเหรอครับ?”
หลิวเหนิงลองคิดดู “กู้เงิน... อ๋อ! เงินกู้นี่เอง!”
ฮายาชิโมโตะ คันนะ·หลิงอู๋โหยว: “อืม กู้ยังไง”
สาวกดูเหมือนกำลังใช้บทพูดสำเร็จรูปหลอกล่อคน “ทางเราเป็นสถาบันเงินกู้ที่ถูกกฎหมายมากนะครับ พี่สาววางใจได้เลย”
ฮายาชิโมโตะ คันนะ: “กู้ยังไง”
สาวก: “อัตราดอกเบี้ยของบริษัทเราต่ำที่สุดในบรรดาผู้ประกอบการรายเดียวกัน พี่สาวลองเปรียบเทียบดูก่อนได้เลยครับ”
ฮายาชิโมโตะ คันนะ: “กู้ยังไง”
สาวก: “อีกอย่าง เราเก็บความลับสุด ๆ ไม่มีทางเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวของพี่สาวแน่นอนครับ~”
หลิงอู๋โหยว: น่ารำคาญชะมัด
ฮายาชิโมโตะ คันนะข่มความหงุดหงิดในใจ “กู้ยังไง”
สาวก: “เรามีเงินกู้หลายระดับอัตราดอกเบี้ยนะครับ ทางนี้ขอแนะนำระดับดอกเบี้ยต่ำสุดให้พี่สาวแน่นอน แต่เพื่อให้การร่วมมือกันเป็นไปอย่างซื่อตรง พี่สาวต้องมอบของมีค่ามาค้ำประกันด้วยนะครับ”
ในที่สุดก็เข้าเรื่องสำคัญสักที
ฮายาชิโมโตะ คันนะ: “พวกคุณต้องการอะไรเป็นหลักประกัน”
สาวกเงียบไปพักหนึ่งกว่าจะตอบกลับมา:
“เราปกป้องความเป็นส่วนตัวของคุณอย่างเต็มที่ครับ แค่รูปส่วนตัวของแฟนคุณหนึ่งรูปก็ขอกู้ได้ 4,000 หยวน เพิ่มตามจำนวนรูป สองรูป 8,000 สามรูป 12,000 ถ้าเป็นวิดีโอ 10 วินาทีให้ 8,000 นะครับ~ ครบหนึ่งนาทีมีส่วนลด เพิ่มให้อีก 2,000 หยวน~ (รูปหัวใจด้วยนิ้วมือ)”
ความเงียบ
ตอนนี้หลิงอู๋โหยวกำลังเงียบงัน
ที่ให้กระดาษโน้ตเธอมา เพราะรูปส่วนตัวของสือหยวนดูมีตลาดมากกว่างั้นเหรอ?