“หนูน้อยเหรินเฉินเฉิน เนื่องจากเวลาผ่านไปมากกว่าหนึ่งปีแล้ว ก่อนอื่นเราจำเป็นต้องยืนยันกับหนูอีกครั้งว่า คืนวันที่ 15 สิงหาคม 2022 ซึ่งเป็นคืนที่พ่อของหนู เหรินหล่าง ถูกฆ่า หนูอยู่ในที่เกิดเหตุ ใช่ไหม”
เหรินเฉินเฉินก้มตาลงเล็กน้อย ดูเหมือนจะเศร้าอยู่ไม่น้อย “ใช่ครับ วันนั้น…ผมจะไม่มีวันลืม”
น้ำเสียงของฉือซีกวานอ่อนโยน “ช่วยเล่าเหตุการณ์ในวันนั้นอย่างละเอียดอีกครั้งได้ไหม”
“ได้ครับ” เหรินเฉินเฉินพยักหน้า “ตอนนั้น…ผมกำลังเล่นเกมอยู่ในห้อง จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงดังมากมาจากห้องนั่งเล่น ผมเลยวิ่งไปดู เห็นพ่อนอนอยู่บนพื้น มีมีดปักอยู่ที่หลัง เลือดไหลไม่หยุด ผมเรียกพ่อหลายครั้ง แต่พ่อไม่ตอบสนอง…ผมคิดว่าพ่อคงไม่ตายแล้วใช่ไหม จากนั้นก็เห็นว่าฝนกำลังตกอยู่ที่ระเบียง มีคนสวมเสื้อผ้าสีดำยืนอยู่ตรงนั้น มือเปื้อนเลือดไปหมด”
“ผมคิดได้ทันทีว่าเขาต้องเป็นคนร้ายแน่ ๆ เลยวิ่งไปหลบในห้องน้ำ เพราะพ่อกับแม่คอยดูผมทำการบ้าน ห้องผมเลยไม่ได้ล็อกไว้ แล้วห้องน้ำก็อยู่ใกล้กว่า ผมเลยไปหลบในห้องน้ำครับ”
“ส่วนพี่สาว ตอนนั้นพี่น่าจะทำการบ้านอยู่ในห้องหนังสือ แต่ผมหลบอยู่ในห้องน้ำ เลยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จนกระทั่งแม่กลับมา ปิดตาผมแล้วพาผมออกไป…”