ซูเจิ้งหงหัวเราะเย็นชา
“เธอคงไม่รู้หรอกว่าสามีคนปัจจุบันของเธอน่ะ มันร้ายกาจแค่ไหน!
ถึงขั้นเข้าไปอยู่ในยอดเมฆาแมนชั่นได้แล้วนะ! รู้ไหมว่ายอดเมฆาแมนชั่นคือที่ไหน? ที่นั่นคือสถานที่สุดยอดของจิงโจว เป็นที่พักของคนใหญ่คนโตที่มีทั้งอำนาจและบารมี!”
น้ำเสียงของเขายิ่งประชดประชันมากขึ้นเรื่อยๆ
“แถมยังย้ายไปอยู่กินกับคุณหนูใหญ่แห่งกลุ่มการเงินตระกูลหลินอีก!
สองคนนั่นคลอเคลียกันตลอดทั้งวัน หวานซะจนน้ำตาลเรียกพี่!”
สีหน้าของซูอวี่หนิงเปลี่ยนไป
“คุณหนูใหญ่ของกลุ่มการเงินตระกูลหลิน?”
“ใช่ หลินหว่านเอ๋อคนนั้นไง!” น้ำเสียงของซูเจิ้งหงแหลมขึ้น “เมื่อสองสามวันก่อนปู่ของเธอพาฉันไปขอร้องเขา แกทายสิว่าเกิดอะไรขึ้น? หลินหว่านเอ๋อคนนั้นอยู่ข้างกายเขาพอดี!
ต่อหน้าต่อตาเราด้วยนะ บอกจะเอาหุ้นทั้งหมดเป็นสินสอด มาขอเขาแต่งงาน!”
น้ำลายของเขากระเซ็นออกมาจนเห็น
“อวี่หนิงเอ๋ย เธอมานั่งรอเขาอย่างโง่งมอยู่ที่นี่ ส่วนเขากลับออกไปสำมะเลเทเมาอยู่ข้างนอกอย่างสบายใจ!”
ร่างของซูอวี่หนิงโซเซ