สามวันต่อมา
ที่หน้ากรมรักษาความสงบจิงโจว
แดดจ้ามาก จนแทบลืมตาไม่ขึ้น
ซูอวี่หนิงยืนอยู่หน้าประตู มองแสงแดดจ้าข้างนอก ในใจพลันเลือนลางไปชั่วขณะ
สามวันแล้ว
เธออยู่ในนั้นสามวัน
ห้องขังแคบ ๆ นั่น เตียงแข็ง ๆ นั่น หลอดไฟที่สว่างตลอดเวลานั่น และความรู้สึกอึดอัดราวขาดอากาศหายใจที่ไม่รู้ว่ากลางวันหรือกลางคืน...
เธอคิดว่าตัวเองต้องอยู่ที่นั่นนาน
เธอคิดว่าอย่างน้อยต้องรอการพิจารณาคดี รอการตัดสิน รอคำพิพากษา
แต่เธอไม่คิดว่า เช้าวันนี้ จู่ ๆ ก็มีคนมาแจ้งเธอว่า—คุณออกไปได้แล้ว
"คดีของคุณ มีคนเบื้องบนถอนข้อกล่าวหาแล้ว"
เจ้าหน้าที่รักษาความสงบพูดประโยคนี้ด้วยสีหน้าซับซ้อน
ซูอวี่หนิงอยากถามเขา แต่เขากลับเดินจากไปแล้ว
เธอจึงถูกปล่อยตัวออกมาอย่างงุนงง
ด้านนอก มีรถจอดอยู่หลายคัน
คนตระกูลซู มากันไม่น้อย
คุณปู่ซูยืนอยู่หน้าสุด ข้างหลังคือซูเจิ้งหง ด้านหลังยังมีญาติข้าง ๆ ตระกูลซูอีกหลายคน
ยังมีอีกคนหนึ่ง ยืนอยู่ริมสุด หน้าซีด ขอบตาบวมแดง ท่าทางพร้อมจะร้องไห้ออกมาตลอดเวลา