บ้านพักเก่าตระกูลซู ห้องรับรองปีกตะวันตก
ซูอวี่หนิงที่ออกไปสงบสติอารมณ์กลับมานั่งที่ขอบเตียง มองซูเจ๋อที่กำลังหลับสนิท แต่ใจกลับคิดถึงเรื่องที่บริษัทไม่หยุด
เธอเหลือบดูโทรศัพท์
ผ่านมาสองชั่วโมงแล้ว
ทางจางฟานก็ยังไม่มีข่าวคราวใดๆ
เธอพยายามส่งข้อความไปว่า "สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง"
ไม่มีตอบกลับ
เธอรออีกครู่หนึ่ง ก็ยังไร้ความเคลื่อนไหว
ความรู้สึกไม่สบายใจในใจของซูอวี่หนิงยิ่งทวีหนักขึ้นทุกที
เธอลุกขึ้นยืน หันไปบอกสาวใช้ข้างกายว่า "ดูแลเสี่ยวเจ๋อให้ดี ฉันจะกลับเข้าบริษัทสักหน่อย"
สาวใช้พยักหน้า
ซูอวี่หนิงก้าวเร็วๆ ออกจากปีกตะวันตก ตรงปากประตูก็มาเจอคุณยายซูพอดี
"อวี่หนิง เธอจะไปแล้วเหรอ" คุณยายซูขมวดคิ้วพลางว่า "ยายบอกให้อยู่ดูแลเจ๋อให้ดีไม่ใช่เหรอ เจ๋อยังไม่ฟื้นเลยนะ
เดี๋ยวพอฟื้นขึ้นมา ก็ต้องตามหาเธออีกแล้ว"
แต่ครั้งนี้ ฝีเท้าของซูอวี่หนิงไม่ได้หยุดลง
"คุณยาย บริษัทมีเรื่องด่วน หนูต้องกลับไปจัดการจริงๆ
ทางเสี่ยวเจ๋อไม่มีอะไรมากแล้ว แค่พักผ่อนดีๆ ก็ฟื้นตัวได้ ส่วนเรื่องดูแล คุณยายช่วยลำบากหน่อยเถอะ ต้องการอะไรก็ให้พวกบ่าวไพร่ทำเถอะ"
คุณยายซูอยากจะพูดอะไรอีก แต่ซูอวี่หนิงก็เดินไกลออกไปอย่างรวดเร็วเสียแล้ว
"ยุ่งกันใหญ่คนละเรื่อง ถ้าทำให้เจ๋อของฉันต้องเจอเรื่องสะเทือนใจอีก ฉันไม่ปล่อยพวกเธอแน่"
คุณยายซูมองซูอวี่หนิงที่เดินไปโดยไม่เหลียวหลัง พลางบ่นงึมงำ ก่อนจะเดินไปที่ปีกตะวันตก
สำนักงานใหญ่โหยวหลง ใต้อาคาร
ซูอวี่หนิงลงจากรถแท็กซี่ ก้าวเร็วๆ ไปที่ลิฟต์
ตลอดทาง เธอรู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่แปลกไป