วันที่สามที่เย่เฉินหายตัวไป
โหยวหลงเทคโนโลยี ห้องทำงานประธาน
ซูอวี่หนิงนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ จ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้า คิ้วขมวดแน่น
บนหน้าจอคืออีเมลจากกองทัพ เนื้อหาเรียบง่าย——การประชุมตรวจรับอาวุธเดือนหน้าจะดำเนินตามปกติ โดยกำหนดให้โหยวหลงเทคโนโลยีเตรียมรายงานการตรวจสอบคุณภาพอาวุธทุกรุ่นให้พร้อม โดยจะมีคณะกรรมการตรวจรับเฉพาะกิจมาประเมินในวันนั้น
นี่ควรเป็นงานตามปกติวิสัย
สามปีมานี้ ความร่วมมือระหว่างโหยวหลงเทคโนโลยีกับกองทัพราบรื่นมาตลอด ไม่เคยมีปัญหาใด ๆ
ทุกการตรวจรับก็ผ่านฉลุย แถมยังได้รับคำชมเชยจากกองทัพหลายครั้ง
แต่วันนี้ ซูอวี่หนิงมองอีเมลฉบับนี้ กลับรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
เพราะรายงานการตรวจสอบคุณภาพพวกนี้ ไม่เคยเป็นหน้าที่ของเธอ
มันเป็นงานของเย่เฉิน
สามปีมานี้ เย่เฉินแบกรับงานจุกจิกทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับการประสานงานกับกองทัพอย่างเงียบ ๆ——ควบคุมคุณภาพ ประสานงานตรวจรับ สื่อสารทางเทคนิค……
เขาไม่เคยให้ซูอวี่หนิงต้องกังวลเรื่องพวกนี้ ทุกครั้งจัดการได้เรียบร้อยหมดจด
ซูอวี่หนิงแค่ต้องเซ็นชื่อในสัญญาฉบับสุดท้ายก็พอ
แต่ตอนนี้ เย่เฉินหายไปแล้ว
สามวันแล้ว ตัวเขาทั้งคน เหมือนระเหยหายไปในอากาศ
“แต่งงานกันแล้วแท้ ๆ ยังมาเล่นตุกติกไร้สาระแบบนี้อีก
จะให้ฉันซูอวี่หนิงยอมก้มหัวให้เธอเหรอ? ฝันไปเถอะ