จางฟานมองเธอ มองอยู่นาน
แล้วเขาก็หัวเราะ
ในรอยยิ้มนั้น มีความผิดหวัง มีความเศร้า และยังมีความรู้สึกคล้ายหลุดพ้น
"ได้ ท่านประธานซู ในเมื่อคุณตัดสินใจแล้ว ผมก็ไม่มีอะไรจะพูด"
เขาหันหลังเดินไปที่ประตู
พอถึงประตู จู่ๆ เขาก็หยุด หันกลับมา
"จริงสิ ท่านประธานซู คุณยังไม่รู้ใช่ไหม"
ซูอวี่หนิงมองเขา
จางฟานยิ้มบางๆ
"งานขอแต่งงานวันนั้น เราดูกันในเน็ตหมดแล้ว
ผู้หญิงสามคนนั้น แต่ละคนเหนือกว่าคุณร้อยเท่า
หลินหว่านเอ๋อ คุณหนูใหญ่กลุ่มการเงินตระกูลหลิน ทรัพย์สินหลายแสนล้าน
เซี่ยจื้อ คุณหนูตระกูลเซี่ยผู้ยิ่งใหญ่ด้านเทคโนโลยี ดอกเตอร์อัจฉริยะ
ไป่หลี่ปิงเอ๋อ นักบุญหญิงแห่งโลกยุทธโบราณ ฝีมือสุดล้ำ"
น้ำเสียงเขาเบามาก แต่เหมือนมีดกรีดลงกลางใจซูอวี่หนิง
"วันนี้พี่เย่อ่ะ โชติช่วงเชิดชูจริงๆ"
เขาเปิดประตูออกไป
ในห้องประชุมเงียบกริบ
หน้าซูอวี่หนิงขาวราวกระดาษ
มือของเธอสั่นระริก
แววตาซูเจ๋อวูบวาบด้วยความหม่นมัว
แต่เพียงชั่วครู่ เขาก็กลับมาเป็นผู้ดีอ่อนโยนดังเดิม
เขาเดินมาข้างซูอวี่หนิง ค่อยๆ ประคองแขนเธอ
"พี่สาว อย่าไปฟังเขาเลย เขาอิจฉา อิจฉาเย่เฉิน แล้วก็อิจฉาผมด้วย"