“ต้าซาน พอได้แล้ว อย่าตีอีกเลย!”
เกาหม่านซานกลัวว่าหลี่ต้าซานจะเลือดขึ้นหน้า จึงออกแรงแย่งดาบไป
พ่อลูกตระกูลเหลียงสมควรตายเป็นร้อยครั้ง ต่อให้ตายไปเป็นร้อยรอบก็ยังสมน้ำหน้า
แต่หลี่ต้าซานยังมีแม่ อดีตภรรยา 4 คน และลูกอีก 2 คนที่ต้องเลี้ยงดู
จะเกิดเรื่องขึ้นไม่ได้เด็ดขาด
หลี่ต้าซานยิ้มบาง ๆ “ลุงหม่านซาน รบกวนลุงไปที่คอมมูนสักรอบ แจ้งเรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่ให้ผู้รับผิดชอบของคอมมูนทราบ แล้วขอให้คอมมูนส่งคนมาสอบสวน”
“อ้อ อย่าลืมบอกพวกเขาด้วยว่าฉันจัดการไอ้สองตัวนี้เพราะอะไร”
พอได้ยินอย่างนั้น เกาหม่านซานก็สะดุ้ง รีบดึงหลี่ต้าซานไปข้าง ๆ แล้วลดเสียงลง “ต้าซาน เรื่องนี้เราปิดยังไงก็ปิดไม่มิดอยู่แล้ว แต่จะไปบอกคอมมูนเองทำไม? เหลียงซานหู่มีพวกอยู่ในคอมมูน ถ้าเรื่องถึงหูพวกเขา ก็ไม่ต่างอะไรกับเดินเข้ากับดักเองหรือไง?”
“ลุงหม่านซาน ลุงเป็นคนดี แต่บางทีก็ไม่ค่อยถนัดคิด เรื่องที่ควรกลัวไม่ใช่ฉัน แต่เป็นเหลียงซานหู่ต่างหาก”
หลี่ต้าซานพูดอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนยกมือมาตบไหล่เกาหม่านซานเบา ๆ
บางเรื่องปิดบังได้
แต่บางเรื่องไม่มีใครกล้าปิดบัง
หลี่ต้าซานเป็นใคร?
เขาเป็นแรงงานรับจ้างที่มีภูมิหลังบริสุทธิ์ ต่อให้มองไปทั่วทั้งคอมมูน ก็หาได้ไม่กี่คนที่มีสถานะเหมือนเขา
ยิ่งไปกว่านั้น หลี่ต้าซานยังขึ้นเขาไปกำจัดภัยพร้อมกับเกาต้าหนิว ช่วยชาวบ้านในพื้นที่กำจัดสัตว์ร้ายที่คุกคามการผลิตทางการเกษตรอย่างร้ายแรงไปหนึ่งตัว
แค่สองเรื่องนี้
ก็ทำให้หลี่ต้าซานยืนอยู่ในจุดที่ไม่มีวันแพ้แล้ว