“น้องเมีย คราวนี้เห็นหรือยัง พวกสารเลวนี่ใจดำกันจริง ๆ เงินเหรียญห่อนี้หนักเกือบ 2 ชั่ง แถมทุกเหรียญยังหนักเต็มเม็ดเต็มหน่วยทั้งนั้น เป็นเหรียญอินทรีทั้งนั้น หมู่บ้านตระกูลซุนมีเหรียญอินทรีมากขนาดนี้ได้ยังไง ลองใช้สมองคิดดูสิ พวกสารเลวนี่ต้องไปทำเรื่องปล้นชิงบนเขามาแน่ ๆ”
ด้วยสัญชาตญาณเฉียบคมจากการเกิดมาแล้วสองชาติ หลี่ต้าซานกล้าเดิมพันกับใครก็ได้
เหรียญอินทรีพวกนี้ไม่มีทางเป็นของพี่น้องตระกูลซุนทั้งสี่ และยิ่งไม่มีทางเป็นของหมู่บ้านตระกูลซุน
“นายจะบอกว่าพวกมันดักปล้นบนเขาเหรอ?”
เห็นหลี่ต้าซานพูดจนน่ากลัวขึ้นเรื่อย ๆ ซ่งเจี่ยฟ่างก็อดใจหายวาบไม่ได้
“อธิบายกับนายไปก็ไม่เข้าใจ เรื่องนี้ต้องกลับไปปรึกษาพ่อก่อน”
หลี่ต้าซานยัดห่อผ้าที่หนักกว่า 2 ชั่งไว้ในอก แล้วเร่งซ่งเจี่ยฟ่างว่าอย่ามัวชักช้า
ต้องรีบจัดการศพอีกสองศพที่เหลือให้เรียบร้อยโดยเร็ว
เพราะเหตุไม่คาดฝันนี้
ตอนหลี่ต้าซานกับซ่งเจี่ยฟ่างกลับถึงบ้านตระกูลซ่ง ดวงอาทิตย์ก็ใกล้ลับขอบฟ้าแล้ว
“แม่ อย่าโกรธพ่อเลยนะ ได้ไหม?”
ในลานบ้าน ซ่งซิ่วหลานเขย่งปลายเท้ามองไกลออกไป ทั้งเป็นห่วงทั้งหงุดหงิด
หลี่ต้าซานกับน้องชายบอกว่าจะออกไปเดินเล่น
ถ้าเดินต่อไปอีก คงเดินกันจนถึงดึกดื่นค่อนคืน
หงหงดึงชายกางเกงแม่อย่างหวาด ๆ
ตอนเที่ยงทำอาหารเสร็จแล้ว คนทั้งบ้านนั่งรอกันแล้วรออีก แต่ก็ไม่เห็นหลี่ต้าซานกลับมา และไม่เห็นแม้แต่เงาของซ่งเจี่ยฟ่าง
ซ่งซิ่วหลานย่อมไม่เชื่อว่าหลี่ต้าซานจะทำร้ายซ่งเจี่ยฟ่าง