เติ้งกุ้ยเซียงเหลือบมองกระสอบใส่เนื้อที่อยู่ด้านหลัง ก่อนจะอดพูดไม่ได้ว่า “เจี่ยฟ่าง มาช่วยกันยกของเข้าบ้านหน่อย”
“แม่”
“เชื่อฟังแม่เถอะ”
เติ้งกุ้ยเซียงไม่เชื่อหลี่ต้าซาน แต่เชื่อว่าลูกสาวคนโตของตัวเองเป็นคนมีหัวคิด
ตอนนั้น
ซ่งซิ่วหลานยืนกรานจะอยู่บ้านตระกูลหลี่ต่อไป เพราะเรื่องนี้ เติ้งกุ้ยเซียงคุยกับลูกสาวอยู่นานตลอดทั้งคืน
สุดท้ายลูกสาวคนโตเกลี้ยกล่อมจนสำเร็จ เติ้งกุ้ยเซียงจึงปล่อยให้ซ่งซิ่วหลานหย่าแต่ไม่ย้ายออกจากบ้าน
ลูกสาวคนนี้เป็นคนมีความคิดเป็นของตัวเอง
หลี่ต้าซานเปลี่ยนไปหรือไม่ อาจปิดบังคนอื่นได้ แต่ปิดซ่งซิ่วหลานไม่ได้
ไม่นาน หลี่ต้าซานกับซ่งเจี่ยฟ่างก็ช่วยกันยกกระสอบใส่เนื้อหมีเข้าไปไว้ในห้องด้านนอก
หลี่ต้าซานกลับไปที่รถม้า แล้วขนกระสอบใบที่สองเข้าไปด้วย
ตอนนี้ในบ้านคนแน่นขนัด
ซ่งจินซานนั่งขัดสมาธิอยู่หลังโต๊ะเตียงเตา แขนยังคงอุ้มหลานสาวไว้
ชาวบ้านนั่งบ้างยืนบ้าง ดวงตาจ้องหลี่ต้าซานเขม็ง
บรรยากาศเหมือนกำลังไต่สวนสามศาล
ซ่งเจี่ยฟ่างพูดเสียงเย็นชา “หลี่ต้าซาน ต่อให้นายยกภูเขาทองภูเขาเงินมาให้ วันนี้ก็หนีไม่พ้นโดนซ้อม ตอนพี่สาวฉันยังสาว ใคร ๆ ก็พูดว่าเธอเป็นสาวงามอันดับหนึ่งของหมู่บ้านตระกูลซ่ง”
“ทำงานคล่องแคล่ว กตัญญูต่อผู้ใหญ่ หน้าตากับนิสัยก็ไม่มีที่ติ ตั้งแต่พี่แต่งกับนาย ไม่เคยได้ใช้ชีวิตดี ๆ สักวัน นายรังแกพี่จนเป็นแบบนี้ ถ้าไม่อธิบายให้ชัด ต่อให้พี่เกลียดฉัน ฉันก็จะซ้อมนายให้ตาย”