หลี่ต้าซานออกจากหมู่บ้าน เดินเอื่อยเปื่อยไปตามทางดินอย่างไร้จุดหมาย
เขาเพิ่งเกิดใหม่ได้ไม่นาน
ก็ต้องมาเจอฉากแย่งชิงความรักสุดวุ่นวายที่เกิดขึ้นจริง
อดีตภรรยาสี่คนกับลูกสาวอีกสองคน แค่นี้ก็ทำเอาเขาปวดหัวจะแย่แล้ว
ถ้าหนิวซิ่วซิ่วหันมาตามจีบเขาอีก ชีวิตคงยิ่งวุ่นวายเข้าไปใหญ่
ผู้หญิงหลายคนต้องตบตีกันแน่
ถึงตอนนั้น
ไม่ต้องรอให้เหลียงซานหู่ลงมือ หลี่ต้าซานก็คงพังท่าเพราะสาวงามเสียก่อน
“เมื่อก่อนตอนเป็นนักเลงหัวไม้ ขนาดยายแก่ยังไม่อยากชายตามองสักแวบ ตอนนี้กลับเจอเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ เข้าให้แล้ว”
คิดไปคิดมา หลี่ต้าซานก็รู้สึกหนังตาหนักขึ้นมา
ก็จริง
เมื่อคืนเขาถูกรบกวนเพราะฝูงหมาป่า จนไม่ได้นอนทั้งคืน
พอตกเช้าก็ยังโดนเหลียงซานหู่ยกยอจนลอย
ยุ่งมาทั้งวัน ในที่สุดก็ทำภารกิจสำเร็จ
ลงจากเขามาก็ต้องเจอศึกหนักอีกยก
นอนเถอะ นอน เรื่องไหนก็สำคัญไม่เท่าการนอน
หาเนินหลืบสักแห่งงีบก่อน รอให้เลยเที่ยงคืน ระบบรีเฟรชแล้วค่อยไปหาสัตว์ป่าราคาแพงกลับมาอวดตอนกลางคืน
พอภรรยาทั้งสี่เห็นท่าทีแบบนี้ของหลี่ต้าซาน ต่อให้โกรธแค่ไหนก็ต้องกลืนกลับลงคอ
เขาเดินลัดเลาะเข้าไปในป่าลึกอย่างคุ้นเคย หาที่หลังโขดหินก้อนใหญ่ซึ่งอยู่ในร่ม
ดึงหญ้าจิงฮ่าวมาคลุมตัวไว้สองสามกำ
ไม่นาน คุณชายหลี่ก็หลับสนิท
“ไอ้หลี่ต้าซานสารเลวนั่นแย่งปืนฉันไป แถมยังซ้อมแม่ฉันอีก แค้นนี้ไม่ชำระ ฉันก็ไม่ขอเป็นคนแล้ว!”
“ถึงตอนนั้น พวกแกห้ามทำตัวปอดแหก ต้องช่วยฉันด้วย!”
ไม่รู้ว่าหลับไปนานแค่ไหน เสียงด่าทอเป็นระลอกก็ดังเข้าหูหลี่ต้าซาน