หลี่ต้าซานยืนขวางหน้าโจวซ่วง กอดอกด้วยท่าทีสบาย ๆ แล้วพูดว่า「ดูจากท่าทางแล้ว นายก็คือเฉาตงซานสินะ? เราเคยเจอกันที่ไหนหรือเปล่า?」
「เราไม่เคยเจอกันหรอก แต่ฉันได้ยินชื่อเสียงนายมานานแล้ว เล่นพนันจนฟ้าดินมืดมน ของอะไรในบ้านที่ขายได้ก็ขายไปหมด ตอนนี้กลับตัวกลับใจแล้วนี่ ทั้งเอาเนื้อมาให้ ทั้งเอาของมาให้ แถมยังให้เงินบ้านโจวตั้งเยอะ ไม่ธรรมดาเลยนะ」
เฉาตงซานเปิดประตูเดินเข้าไปในบ้านโดยไม่รอให้ใครเชิญ สายตากวาดมองคนที่อยู่ในลานบ้านทุกคน
วินาทีถัดมา เฉาตงซานก็ล้วงกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากกระเป๋า
「พี่สะใภ้ ผมรู้ว่าคนในบ้านไม่ชอบหน้าผม ไม่เป็นไร ผมพูดให้จบแล้วก็ไป ไม่อยู่ขวางหูขวางตาพวกคุณหรอก」
「ลองดูนี่ก่อนสิ ประกาศจากกองผลิต ฝากให้ผมเอามาส่งให้คุณ」
โจวซ่วงคว้ากระดาษจากมือเฉาตงซานมาอย่างรวดเร็ว
พอเพ่งดู ดวงตาก็เบิกกว้างแทบถลน
หลี่ต้าซานเหลือบมองแวบหนึ่ง แล้วขมวดคิ้วแน่นโดยไม่รู้ตัว
เฉาตงซานนี่มันร้ายไม่เบาจริง ๆ ลงมือได้ดำมืดสุด ๆ
บนกระดาษเป็นประกาศเกณฑ์แรงงานอาสา
เดือนตุลาคมปีนี้ คอมมูนจะจัดแรงงานส่วนรวมเพื่อซ่อมแซมอ่างเก็บน้ำที่สร้างมานานหลายปี
ทุกกองผลิตต้องส่งคนไปทำงานอาสา
กองผลิตหมู่บ้านซานเต้ากัวก็ไม่มีข้อยกเว้น
ในรายชื่อมีชื่อไฉ่เฟิ่งหลานเขียนอยู่เด่นชัด
「เฉาตงซาน นายรังแกกันเกินไปแล้ว!」
โจวซ่วงโกรธจัด ฉีกประกาศทิ้งทันที
หลี่ต้าซานยื่นมือห้ามโจวซ่วง แล้วพูดชัดถ้อยชัดคำว่า「เฉาตงซาน ถ้าฉันจำไม่ผิด งานอาสามีจำกัดอายุ ผู้ชายอายุ 50 ปี ส่วนผู้หญิงน่าจะ 45 ปี」