หลี่ต้าซานให้เกาต้าหนิวลงเขาไปบอกลุงจง ให้ชาวบ้านเข้ามาช่วยกันขนหมูป่าทั้งสี่ตัวออกไป
เกาหม่านซานทั้งขำทั้งโมโห เอ่ยว่า “ต้าซาน ตั้งแต่ต้าหนิวมาเล่นกับนาย เด็กคนนี้ไม่ใช่แค่กล้าขึ้นนะ แรงก็เพิ่มขึ้นทุกวันด้วย นายว่าเพราะอะไรล่ะ?”
“จะเพราะอะไรได้อีก ก็เพราะตามฉันแล้วได้กินอิ่มไง”
หลี่ต้าซานเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร แต่คิดว่าน่าจะเป็นเพราะตัวใหญ่ แรงก็เลยเยอะตามไปด้วย
ตั้งแต่เด็ก เกาต้าหนิวก็มีแรงมากกว่าคนอื่นแล้ว ยกคนขึ้นมาได้สักคนก็เหมือนยกไก่ตัวเล็ก ๆ
นับตั้งแต่หลี่ต้าซานเกิดใหม่ ไม่ว่าจะมีเรื่องใหญ่หรือเรื่องเล็ก เขาก็มักพาเกาต้าหนิวไปด้วยเสมอ เวลาแบ่งเนื้อแต่ละครั้งก็จะเก็บส่วนหนึ่งไว้ให้พี่ชายซื่อบื้อเป็นพิเศษ
อย่างเมื่อไม่นานมานี้ ตอนที่ล่าหมีดำได้ตัวหนึ่ง
หลี่ต้าซานก็ยังเอาเนื้อไปให้เกาต้าหนิวถึง 30 ชั่ง
นับจากวันนั้นถึงวันนี้เพิ่งผ่านไปราว 5 วันเท่านั้น
ต่อให้เกาหม่านซานกับภรรยากินกันคนละ 2 ชั่งต่อวัน เนื้อที่เหลืออีก 20 ชั่งก็ลงท้องเกาต้าหนิวไปหมด
ก็ไม่แปลกที่พี่ชายซื่อบื้อคนนี้จะมีแรงเยอะขนาดนี้
ตอนแรกตั้งใจจะล่าหมูป่าสองตัว
แต่ตอนนี้กลับได้มาถึงสี่ตัว หลี่ต้าซานจึงพาหมูป่าอีกสองตัวไปยังที่ทำการหมวดทหารอาสาโดยตรง
พอได้รับข่าว ซานเต๋อจื่อกับทหารอาสาอีกกลุ่มก็รีบมารวมตัวกัน
พอเห็นหมูป่าสองตัวที่เพิ่งถูกยิงตายอยู่บนพื้น ทหารอาสาทุกคนก็พากันน้ำลายสอ
หลี่ต้าซานยกม้านั่งตัวหนึ่งออกมาจากห้องทำงานแล้วนั่งลง
ที่บอกว่าเป็นห้องทำงานของหมวดทหารอาสา จริง ๆ ก็แค่กระท่อมมุงจากโทรม ๆ หลังหนึ่ง