"พี่เสี่ยวฮวา หนูมาล่ะ!"
เสี่ยวฮวาที่กำลังตัดหญ้าหมูอยู่ เช็ดเหงื่อที่ขอบหน้าผาก พอเห็นคนมา ก็วางมีดแล้วกางแขนออก:"ช้าลงหน่อย อย่าหกล่ะ"
เถี่ยฉุยยิ้มแล้วกระโดดเข้าใส่ ทั้งคู่ล้มลงกับพื้น เสี่ยวเฉ่าที่อยู่ข้างๆ เห็นแบบนั้นก็วิ่งตุ๊บๆ มากองทับเถี่ยฉุย:"หนูก็เล่นด้วย!"
สามคนเล่นกันเลอะเทอะ หัวเราะกันอย่างสนุกสนาน
"โอเคร โอเคร"
หลินเสี่ยวฮวาพลิกตัวลุกขึ้นมา ปัดเศษหญ้าที่ติดอยู่ตามตัวน้องสาวทั้งสองออก
"เถี่ยฉุย เธอกับเสี่ยวเฉ่าไปเล่นทางนั้นก่อนนะ เดี๋ยวพี่ตัดหญ้าหมูให้เสร็จก่อน"
เถี่ยฉุยจับมือเสี่ยวฮวาข้างหนึ่ง จับมือเสี่ยวเฉ่าอีกข้าง แล้วพูดอย่างลึกลับ:"เดี๋ยวพวกเธอกลับบ้านกับหนูนะ"
เสี่ยวฮวานิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้าเบาๆ:"ได้"
พอเห็นพี่เสี่ยวฮวารับปาก เถี่ยฉุยก็พาเสี่ยวเฉ่าไปเก็บหินเล่นข้างๆ
ตัดหญ้าหมูเสร็จ แบกหญ้าไปส่งงาน พอส่งงานเสร็จ พี่น้องสามคนก็จูงมือกันเดินกลับบ้าน
"พี่เสี่ยวฮวา หนู..." เถี่ยฉุยกระซิบข้างหูเสี่ยวฮวาเสียงเบา
เสี่ยวฮวาขมวดคิ้ว รู้สึกไม่รู้จะพูดยังไงดี
"เถี่ยฉุย เธอเอาถุงเท้าเหม็นๆ ไปทำอะไร?"
ยังเป็นถุงเท้าเหม็นๆ ของแม่เธออีก ไว้กว้างขนาดนั้นเชียว
"มีประโยชน์น่า พี่เสี่ยวฮวา พี่ดีที่สุดเลย พรุ่งนี้หนูเลี้ยงลูกอมนะ"
ไม่ได้หวังลูกอมหรอก แต่หลักๆ เมื่อวานเป็นกางเกงใน วันนี้เป็นถุงเท้า พรุ่งนี้คงไม่ใช่จะมาขอของแปลกๆ อีกนะ
"ถุงเท้าเอาไปได้ แต่คืนนี้รอแม่นอนหลับก่อน พี่ค่อยลักมาวางไว้ให้"