ภายในอพาร์ตเมนต์ หน้าต่างห้องน้ำเปิดอ้ากว้าง เงาดำร่างหนึ่งไต่ขึ้นมาตามผนังด้านนอกอย่างรวดเร็วราวกับแมงมุม ก่อนจะพุ่งผ่านหน้าต่างเข้าไป
หน้าต่างค่อย ๆ ปิดลง
หลีเกอล้วงโทรศัพท์มือถือออกจากกระเป๋า เล็บมือซ้ายยืดยาวขึ้นราวกับเข็มพิษ ก่อนจะแทงลงตรงตำแหน่งกล้องบนหน้าจออย่างแม่นยำ ตรงนั้นคือที่ซ่อนเครื่องติดตาม
นางควบคุมแรงได้อย่างแม่นยำ ทำลายเพียงกล้องกับเครื่องติดตาม โดยไม่กระทบต่อการใช้งานโทรศัพท์แม้แต่น้อย
ต้องขอบคุณประสบการณ์ล้ำค่าจากชาติก่อนอีกครั้ง
เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จ หลีเกอก็ถอด【หน้ากาก】อย่างใจเย็น กดชักโครก ล้างมือ แล้วเดินออกจากห้องน้ำ
ฮั่วจวินหลันเข้ามาในจังหวะนั้นพอดี สีหน้าของนางทั้งตื่นเต้นและสับสน
“พี่ฮั่วขึ้นมาทำไมคะ?” หลินซือเถาถามอย่างประหลาดใจ “พวกเรากำลังจะลงไปพอดี”
ฮั่วจวินหลันเลียริมฝีปากที่แห้งผาก ก่อนจะถามอย่างอดใจไม่ไหวว่า “ยอดฝีมือหน้ากากมาหาพวกเธอหรือเปล่า?”
“ใครนะ?” หลินซือเถาตื่นเต้นขึ้นมาทันที “ยอดฝีมือหน้ากากปรากฏตัวแล้วเหรอคะ? แล้วเขาอยู่ไหน?”
เห็นท่าทางของอีกฝ่าย ฮั่วจวินหลันก็ผิดหวังเล็กน้อย แววตาเต็มไปด้วยความฉงน “พวกเธอไม่เคยเจอเธอเลยหรือ…”
หลินซือเถารีบซักไซ้ ฮั่วจวินหลันข่มความผิดหวังในใจ แล้วส่งสัญญาณให้ทุกคนเดินไปคุยไป
ทุกคนเดินตามนางลงไปชั้นล่าง ระหว่างทาง ฮั่วจวินหลันเล่าถึงเหตุการณ์ประหลาดที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่ ซึ่งกินเวลาเพียงชั่วครู่
นางเพิ่งขับรถมาถึงหน้าทางเข้าหมู่บ้าน จู่ ๆ หน้ากากก็ปรากฏตัวขึ้นโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย
จากนั้นอีกฝ่ายก็ “ยืม” โทรศัพท์มือถือที่ติดตั้งแอปแสงอรุณไป โยนผลึกฝันให้ก้อนหนึ่ง แล้วก็หายวับไปในพริบตา
หลินซือเถาฟังจบก็ยกมือกุมอกอย่างเสียดาย “ไม่ใช่สิ…ถ้ายอดฝีมือหน้ากากอยากได้โทรศัพท์ ก็มาหาฉันแลกก็ได้นี่! ผลึกฝันเชียวนะ! นั่นซื้อบ้านได้ทั้งหลังเลยนะ!”
ฮั่วจวินหลันเองก็รู้สึกซับซ้อนอย่างยิ่ง