ข้ามายุคโบราณ ชายาผู้นี้ต้องเป็นของข้า

ตอนที่ 51 ไร้การควบคุม

8 นาที· 1.8K คำ

สิ่งที่ท่านกู้พูดว่ายิ่งอยากทำมากกว่านั้น ไม่ใช่เพียงแค่ปากว่าเท่านั้น

เขาประคองใบหน้าของจูชิงอวี๋ไว้ไม่ให้นางขยับ จากนั้นก็ไล่จูบจากข้างหูนางกลับมาที่แก้ม พลางจุมพิตและเลียริมฝีปากของนางเบาๆ ม้วนเอาเพียงคราบลิปสีแดงบนริมฝีปากนางเข้าไปด้วยปลายลิ้น แล้วใช้ปลายลิ้นง้างไรฟันของนางออก แบ่งปันรสชาติของนางเองให้กับนาง ทำให้รู้ซึ้งด้วยกายว่า สิ่งที่เขาเรียกว่ายิ่งอยากทำมากกว่านั้นคืออะไร

จูชิงอวี๋ระหว่างทางที่มานั้น ได้เตรียมใจมาอย่างยาวนาน พร้อมด้วยความบ้าบิ่นไม่เกรงกลัวสิ่งใดที่จะทุ่มเททุกสิ่ง ความบ้าบิ่นนี้เดิมทีพอจะพยุงนางให้มึนงงและทำการแลกเปลี่ยนครั้งนี้ให้สำเร็จลุล่วงได้ ทว่าจิตใจนี้เพิ่งถูกขัดจังหวะไป

เมื่อจิตใจถูกขัดจังหวะ ก็ยากที่จะต่อเนื่องขึ้นมาอีกครั้ง

การมีอยู่ของท่านกู้นั้นทรงพลังอย่างยิ่ง ทั้งสองยังใกล้ชิดกันถึงเพียงนี้ ไม่ว่าเขาจะเรียกร้องเอาอย่างดุดันและกระหายในระหว่างเรียวลิ้นพันเกี่ยวกันของทั้งสอง หรือมือที่ลูบไล้ไปทั่วร่างของนางอย่างไม่มีแบบแผน ก็ล้วนทำให้นางไม่อาจตัดขาดการรับรู้ของตนเองได้เลย มีเพียงจะอดทนอดกลั้นไม่ได้และโดยสัญชาตญาณก็อยากจะเผ่นหนี

แต่นางถูกเขากักขังไว้ระหว่างเตียงกับร่างของเขา เลี่ยงไม่ได้เลย ไม่มีที่ซ่อน

เรือนร่างซึ่งอยู่ข้างใต้นั้น อ่อนแรงและดิ้นรนอย่างเงียบงันอ่อนแอ เพียงเล็กน้อย หลีกเลี่ยงและผลักไสระหว่างริมฝีปากเกี่ยวพัน ก็ยิ่งเหมือนปฏิเสธไปพลางเชื้อเชิญไปพลาง ไม่เพียงไร้พลังโจมตี แต่มิหนำซ้ำยังไม่ทำให้กู้เจาหยุดมือ กลับยิ่งทำให้เขาทุ่มเทอย่างออกนอกหน้ายิ่งขึ้น และยากจะบังคับใจตนเองได้

เหตุใดจึงต้องหลีกเลี่ยงข้าด้วย?

เจ้าขึ้นมาบนเรือของข้าแล้ว ยังคิดจะหนีไปไหนอีก?

การหลีกเลี่ยงและต่อต้านของนางทำให้ในใจเขาบังเกิดโทสะ และทำให้เขาควบคุมไม่ได้ยิ่งขึ้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป