ความรัก?
ความรักใคร่อย่างนั้นหรือ?
ความคิดเพี้ยนนี้เพิ่งจะผุดขึ้นในใจ ก็ถูกจูชิงอวี๋สลัดทิ้งจากสมองอย่างไร้ความลังเลแล้ว
มานั่งพูดเรื่องความรักกับเชื้อพระวงศ์ชั้นสูงผู้ทรงอำนาจในสังคมศักดินา นางอยู่ที่นี่นานเกินไปแล้วจริงๆ ถึงได้วิปลาสถึงเพียงนี้
จูชิงอวี๋นอนอยู่บนเตียง เงยหน้ามองบุรุษผู้สูงส่งราวกับครอบครองทุกสิ่งทุกอย่าง
เขามีทั้งอำนาจวาสนาสูงสุดในโลกหล้า ชาติตระกูลไร้ที่ติ แม้แต่รูปร่างหน้าตาก็โดดเด่นเป็นเลิศ คนเช่นนี้ แม้แต่ความรักระหว่างชายหญิงก็เป็นเพียงสิ่งปรุงแต่งเล็กน้อยในชีวิต หาได้ต้องการความรักใคร่ไม่
สิ่งที่ข้าคาดเดาว่าเป็นความรักใคร่ บางทีอาจเป็นเพียงความรู้สึกครอบครองหรือความต้องการพิชิต เช่นของที่เขาหมายตาไว้แล้ว ผู้อื่นจะแตะต้องไม่ได้ แม้ผู้อื่นนั้นจะเป็นสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายของนางก็ตาม
เมื่อจูชิงอวี๋นิ่งเงียบ ในแววตาของกู้เจาก็ยิ่งเต็มไปด้วยเจตนาสังหารที่ไม่ปิดบัง ดังพายุที่กำลังจะมา
“ชิงอวี๋ ตอบข้า หากเขามิใช่เล่า?”
เขาบอกว่า หากเขามิใช่?
นางกับจางเซิ่นเป็นสามีภรรยาที่ขึ้นทะเบียนในเรือนหลวงอย่างชัดเจน ทั้งสองได้แลกหนังสือสมรส คำนับฟ้าดิน ถูกต้องตามกฎหมาย
กู้เจาเตรียมจะทำสิ่งใด ให้จางเซิ่นมิใช่?
ที่นี่คือสังคมภายใต้อำนาจฮ่องเต้ กู้เจาจะทำสิ่งใดล้วนง่ายดายนัก แม้แต่จะเอาชีวิตจางเซิ่นก็ยังเปิดเผยโจ่งแจ้ง
คนที่เข้าไปในห้องขังจ้าวอวี่ของจินอีเว่ย ทนการลงทัณฑ์ไม่ไหว สิ้นลมตาย หรือฆ่าตัวตายเพราะกลัวความผิด สูญสิ้นชีวิต มิใช่สมเหตุสมผลหรือ