จ้าวหนิงหันไปตามเสียง จึงเห็นเด็กสาวดวงตาเป็นประกายกำลังมองเธออยู่ พอเห็นเธอหันกลับมา เด็กสาวก็ยกมือปิดปาก ดวงตาเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น “คุณคือองค์หญิงใหญ่ใช่ไหมคะ ฉันชอบคุณมากเลยค่ะ”
นี่เป็นครั้งแรกที่จ้าวหนิงถูกคนทั่วไปสารภาพว่าชอบ ปฏิกิริยาแรกของเธอคือรู้สึกเขินอยู่บ้าง จึงพยักหน้าให้อีกฝ่ายเบา ๆ
เด็กสาวคนทั่วไปที่ชื่อหลี่เหวินพลอยตื่นเต้นตามเธอไปด้วย ทว่าก็ยังระมัดระวังอยู่เล็กน้อย ก่อนจะถามว่า “ฉันขอถ่ายรูปกับคุณได้ไหมคะ”
วันนี้จ้าวหนิงออกจากบ้านโดยไม่ได้แต่งหน้า การแต่งกายก็ดูเรียบง่ายไม่น้อย
จี้ซู่หัวซึ่งเป็นนักแสดงเหมือนกันเข้าใจความลำบากใจของเธอ กำลังขมวดคิ้วอยู่ ก็ได้ยินจ้าวหนิงพูดอย่างเปิดเผยว่า “ได้สิ”
พี่หนิงนี่ไม่มีเล่ห์เหลี่ยมเอาเสียเลย จี้ซู่หัวเริ่มคิดหาทางช่วยอย่างรวดเร็ว แล้วชิงพูดขึ้นก่อนว่า “งั้นฉันถ่ายให้พวกคุณเอง”
สายตาของหลี่เหวินเลื่อนไปหยุดที่เธอ สีหน้าตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิม “คุณคือจี้ซู่หัวเหรอคะ พวกคุณสนิทกันมากเลยสินะ”
จี้ซู่หัวหัวเราะ “ใช่สิ ยังอยากถ่ายรูปอยู่ไหม”
ใครเล่าจะปฏิเสธโอกาสได้ถ่ายรูปกับนักแสดงที่ชอบ เด็กสาวรีบปรับสีหน้า จากที่ยิ้มกว้างจนเห็นฟันก็เปลี่ยนเป็นยิ้มสุภาพ แล้วยกมือทำท่าชูสองนิ้ว
จี้ซู่หัวเปิดกล้องปรับแต่งหน้า ถ่ายรูปให้อย่างคล่องแคล่วหลายรูป ก่อนจะส่งโทรศัพท์คืนให้เธอ
หลี่เหวินดีใจราวกับได้สมบัติล้ำค่า ระหว่างรีบสารภาพความรู้สึก เธอก็นึกถึงเรื่องวุ่นวายบนโลกออนไลน์ จึงอดกระซิบถามถึงความจริงเบื้องหลังไม่ได้ “พี่องค์หญิงใหญ่คะ ฉันมีเรื่องอยากถาม...”
เธอยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกใครบางคนดึงสองที ข้างกายมีเด็กสาวอีกคนที่สีหน้าบึ้งตึงเดินเข้ามา แล้วกระซิบว่า “ไปกันเถอะ”
หลี่เหวินถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเพื่อนที่มาด้วยเป็นแฟนพันธุ์แท้ของจงอวี๋ เธอพยักหน้าให้จ้าวหนิงอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อย แล้วพูดว่า “พี่คะ ฉันจะสนับสนุนพี่ตลอดไปนะคะ”