แววตานี้... สีหน้าแบบนี้ หลี่เหวินสะดุ้งเฮือก ได้แรงบันดาลใจจากสายตาคู่นี้จนแทบอยากลุกขึ้นมาเขียนรีวิวซีรีส์เดี๋ยวนั้นเลย
เธอย้อนกลับไปดูฉากเดี่ยวของชูซวงซ้ำอีกหลายรอบ ฝีมือการแสดงระดับนี้ สุดยอดจริง ๆ
ภายใต้แสงเลนส์กล้องอันสลัว ร่างของชูซวงงองุ้มเล็กน้อยเพราะถูกลงโทษ ท่าทางยามเผชิญหน้าสนมลี่ช่างต่ำต้อยและเชื่อฟัง ทว่าแววตาคู่นั้นดูเหมือนมืดมน แต่กลับซ่อนประกายสว่างไว้ เป็นความทะเยอทะยานที่ยังไม่เผยออกมา เหมือนหญ้าป่าที่เติบโตไม่รู้จบ เพียงแววตานี้ก็ทำให้เธอเปล่งประกายขึ้นมาทั้งตัว
เพี๊ยะ! หลี่เหวินอดตบมือไม่ได้ ตื่นเต้นจนตัวสั่น หากเหวินฉียังรักษาฝีมือการแสดงระดับนี้ไว้ได้ หลังละครเรื่องนี้จบ เธอต้องขึ้นแท่นเป็นตำนานแน่นอน! ฉันกล้าฟันธงเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์!
ดูตำหนักลึกจบไปอีกสองตอน ตอนนี้ก็ห้าโมงกว่าแล้ว แต่หลี่เหวินกลับไม่รู้สึกเหนื่อยเลยสักนิด
เธอพลิกตัวลุกขึ้นนั่ง เปิดคอมพิวเตอร์แล้วเริ่มจัดทำภาพยาว พอทำภาพยาวของตำหนักลึกไปได้หลายภาพ เธอถึงนึกขึ้นได้ว่ายังมีกาลเวลาอยู่ด้วย มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เผยสีหน้ารังเกียจออกมา
แต่พอนึกถึงคำขอร้องซ้ำแล้วซ้ำเล่าของสาวนี่ เธอก็ได้แต่จำใจเปิดกาลเวลาขึ้นมาอีกครั้ง
พอรวบรวมข้อมูลครบแล้ว เธอก็เริ่มพิมพ์อย่างเมามัน
เธอตัดสินใจพูดถึงกาลเวลากับตำหนักลึกควบคู่กันไป เพราะแม้สองเรื่องนี้จะแย่งเรตติ้งกันและแฟนคลับก็เปิดศึกปะทะคารม แต่แนวทางของทั้งคู่ไม่เหมือนกัน จึงยากที่จะนำคุณภาพมาเปรียบเทียบกันตรง ๆ หลี่เหวินจึงคิดวิธีใหม่ ตั้งใจนำสองเรื่องมาวางเทียบกันให้เห็นชัด ๆ