ซูลี่หว่านที่อยู่หน้าคอมฯ เดินผ่านจอของเลขาหลี่ เห็นเธอกำลังสลับแอคเคานต์หลายอัน พูดแทนจงอวี๋อย่างแข็งขัน
มองข้อความที่เต็มไปด้วยความคลั่งไคล้ไร้สติ ซูลี่หว่านเตือนว่า "อย่าให้มันเกินไปล่ะ"
เลขาหลี่ไม่แยแส "เฮ้ย แค่นี้เอง แฟนคลับจงอวี๋ยังระดมไปประท้วงหน้าตึกเทียนอวี้ ไม่ควรให้เจียงไท่เป็นผู้จัดการของจงอวี๋เลย ฉันแค่พูดในเน็ตสองสามประโยค"
...
[ฉันจะอ้วกจริง ใครมาจัดการพวกแฟนคลับไร้สมองนี่ที]
[ตอนแรกยังรู้สึกสงสารจงอวี๋อยู่เลย สงสารหัวเขาเถอะ]
แน่นอนว่าคำพูดแบบนี้ไม่มีใครจับได้ กลับไปจุดไฟโกรธของแฟนคลับจ้าวหนิงและคนนอกให้ลุกโชนขึ้นมา แถมความพยายามกู้สถานการณ์แบบงุ่มง่ามของจงอวี๋ก็กลายเป็นว่าเจตนาร้าย ก่อแผนร้ายในสายตาคนนอก
เห็นจงอวี๋ที่กำลังจะไต่ขึ้นมาจากหลุมใกล้จะโผล่มือออกมาแล้ว แฟนคลับจริงปลอมช่วยกันขุดดินกลบฝังเขาลงไปอีก
ตอนนี้กลุ่มสามคนของจ้าวหนิงกำลังมีความสุขกับกระท่อมเล็กๆ ที่คนอื่นเก็บกวาดให้ ชีวิตสงบสุข ผ่านไปสองวันอย่างเงียบๆ
ในช่วงสองวันนี้ ผู้กำกับใหญ่นอนรวมกันแค่ห้าชั่วโมง ลุกขึ้นมาสิ่งแรกที่ถามคือ "ฝนตกหรือยัง"
เห็นพรุ่งนี้รายการก็จะจบแล้ว อารมณ์ของเขาก็ผ่อนคลายขึ้นอีกครั้ง "หืม ฉันว่าแล้ว! โชคดีที่ไม่ได้เลิกก่อน ไม่งั้นรายการเราจะขาดทุนเท่าไหร่"
และในสองวันนี้ ผู้ช่วยก็ใช้ไอดีเล็กๆ นับร้อยไปยั่วยุจุดไฟทั่วทุกที่ สร้างศัตรูให้จงอวี๋อย่างมากมาย
แม้แต่ในหมู่แฟนคลับจงอวี๋ ก็ยังแยกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งคิดว่าจงอวี๋ผิด ต้องแก้ไข อีกกลุ่มหนึ่งคิดว่าไม่ใช่ความผิดของจงอวี๋เลย และกลุ่มหลังกำลังแพร่กระจายราวกับโรคระบาด