พอมีเรื่องคุยเล่นฆ่าเวลา หวังจื่อตงก็ไม่รู้สึกเบื่ออีก หลังรถไฟล่าช้าไปกว่าหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดเขาก็มาถึงนครเซี่ยงไฮ้
เขาดูเวลาที่สถานีรถไฟ เห็นว่ายังทัน จึงรีบเรียกแท็กซี่ตรงไปยังตลาดหลักทรัพย์
ตอนที่ออกมาอีกครั้ง เขาก็กลายเป็นเศรษฐีเต็มตัวแล้ว ในมือมีเงินก้อนโตถึง 100,000 หยวน แต่ฝากเข้าบัญชีเงินฝากไปเรียบร้อย
ยุคนี้พกเงินมากมายขนาดนี้เดินอวดไปทั่ว ถือเป็นเรื่องอันตรายมาก
เห็นว่ายังพอมีเวลา หวังจื่อตงจึงเรียกรถอีกคัน มุ่งหน้าไปยังเมืองอิเล็กทรอนิกส์
นครเซี่ยงไฮ้เป็นเมืองใหญ่ระดับต้น ๆ ของประเทศ ถ้าจะหาของที่ดีที่สุด ที่นี่ต้องมีขายแน่นอน
เป็นอย่างที่คิด หวังจื่อตงแค่เดินหาไปเรื่อย ๆ ก็เห็นร้านคอมพิวเตอร์ร้านหนึ่งอยู่ตรงหน้า
พอเห็นลูกค้าเดินเข้าร้าน เจ้าของก็ยิ้มแย้มเดินเข้ามาต้อนรับ
“น้องชาย จะซื้อคอมพิวเตอร์เหรอ? ไม่ได้จะคุยโม้นะ ทั้งเมืองอิเล็กทรอนิกส์นี่ไม่มีร้านไหนขายถูกกว่าร้านฉันแล้ว จะให้แนะนำให้ฟังไหม?”
หวังจื่อตงมองจอภาพขนาดใหญ่กับตัวเครื่องที่เหมือนกล่องตรงหน้า ก่อนพยักหน้าอย่างจนใจ
เขายังไม่ได้ศึกษาเรื่องสเปกคอมพิวเตอร์ในยุคนี้มากนัก รู้แค่ว่าสเปกที่โรงเรียนใช้อยู่ก็ไม่ได้ดีเท่าไร
“ได้เลย ผมจะอธิบายให้ฟัง”
พอเห็นอีกฝ่ายสนใจ เจ้าของร้านก็เปลี่ยนคำเรียกจาก “นาย” เป็น “คุณ” ทันที ก่อนเริ่มพูดไม่หยุด
“รุ่นนี้คือ 286EX ราคา 7,000 หยวน แต่ผมไม่ค่อยแนะนำ เพราะจอที่ติดมากับเครื่องเป็นจอขาวดำ ถ้าจะเอาจอสีต้องจ่ายเพิ่มอีกก้อน ไม่คุ้มครับ”
นี่ก็คือรุ่นที่โรงเรียนใช้ หวังจื่อตงเห็นแวบเดียวก็จำได้ มันใกล้จะตกรุ่นแล้วจริง ๆ
จากนั้นเจ้าของร้านก็แนะนำรุ่นอื่นต่อ
“ตัวนี้คือ 386DX เป็นคอมพิวเตอร์ประกอบสำเร็จในประเทศ ราคาก็ไม่แพง ซื้อกลับบ้านได้ในราคา 11,000 หยวน ถ้าเอาของนำเข้าก็เกิน 20,000 หยวน ผมเลยไม่แนะนำเหมือนกันครับ”
หวังจื่อตงเริ่มสนใจ ทำไมถึงไม่แนะนำสักรุ่น หรือจะมีรุ่นที่คุ้มกว่านี้อีก?
“เถ้าแก่ อย่ากั๊กเลย มีของดีอะไรเอาออกมาให้ดูอีก”
“ฮ่า ๆ น้องชายคนนี้ดูเป็นนะ พูดตามตรง ร้านผมยังขายเครื่องประกอบที่รองรับอุปกรณ์หลายยี่ห้อ รุ่น 486SX ด้วย อุปกรณ์ทุกชิ้นนำเข้าหมด ไม่ใช่แค่ฮาร์ดดิสก์ความจุเยอะ แต่ผมยังใส่แรมให้เต็มด้วย รับรองว่าคุ้มราคาแน่นอนครับ”
หวังจื่อตงไม่เชื่อคำพูดลอย ๆ ของเขาง่าย ๆ แม้จะไม่ค่อยรู้เรื่องสเปกกับราคาในยุคนี้ แต่ตัวเลขสเปกไม่โกหก เอาไปเทียบกับเครื่องที่โรงเรียนใช้ก็รู้แล้ว
ยุคนี้ไม่เหมือนยุคหลัง ทุกอย่างค้นหาเจอได้บนอินเทอร์เน็ต
“เถ้าแก่ สะดวกเปิดเครื่องให้ผมดูสักเครื่องไหม?”
“ได้สิครับ สบายใจได้เลย เครื่องพวกนี้ผมประกอบแล้วทดสอบทุกเครื่อง รับรองว่าไม่มีปัญหาแน่นอน”
เจ้าของร้านพูดไปพลางลากปลั๊กพ่วงมาเสียบคอมพิวเตอร์
ไม่ถึง 1 นาที เขาก็กดปุ่มเปิดเครื่อง โลโก้ระบบปรากฏขึ้นตรงหน้า
ไม่นานเครื่องก็เข้าสู่ระบบ หวังจื่อตงหยิบแป้นพิมพ์กับเมาส์มากดปุ่มสองสามปุ่มอย่างชำนาญ แล้วข้อมูลคอมพิวเตอร์ก็ปรากฏขึ้น
ที่ทำให้เขาประหลาดใจคือคอมพิวเตอร์ทำงานลื่นมาก แถมประสิทธิภาพยังเหนือกว่าเครื่อง 286 ที่ใกล้ตกรุ่นถึง 5 เท่าเป็นอย่างน้อย
ถ้ามีคอมพิวเตอร์เครื่องนี้ เกมที่เขาพัฒนาก็จะได้ออกมาเร็วขึ้นกว่าเดิมไม่ใช่หรือ
แม้จะตื่นเต้นมาก แต่สีหน้าเขากลับนิ่งสนิท
อีกฝ่ายยังไม่ได้บอกราคา ถ้าออกอาการตื่นเต้นเกินไปอาจโดนฟันราคาได้
“เถ้าแก่ เครื่องนี้จะขายเท่าไร?”
เจ้าของร้านทำธุรกิจมาหลายปี ย่อมดูออกว่าอีกฝ่ายพอใจคอมพิวเตอร์เครื่องนี้มาก แต่หวังจื่อตงก็ไม่ใช่คนไม่รู้เรื่อง การลงมือเมื่อครู่ก็พิสูจน์แล้วว่าเขาเป็นคนรู้จริง
เจ้าของร้านคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนบอกราคาที่ตัวเองพอใจ
“น้องชาย ฉันดูออกว่านายเป็นคนรู้เรื่อง ฉันก็อยากผูกมิตรกับนายเหมือนกัน 19,998 หยวน ไม่ถึง 20,000 ด้วยซ้ำ จริงใจพอไหม?”
หวังจื่อตงถึงกับหน้ามืด เงินตั้งมากมายก็จ่ายไปแล้ว ยังจะขาดอีกแค่ 2 หยวนหรือไง?
แต่ราคานี้ก็ถือว่ายุติธรรม ถ้าคิดตามประสิทธิภาพแล้ว นับว่าคุ้มมาก
“เถ้าแก่ เอาอย่างนี้ดีไหม เราปัดราคาให้ลงตัวเลย ผมเติมอีก 2 หยวน แล้วคุณแถมแผ่นฟลอปปีดิสก์ให้ผมสักสองสามแผ่น”
เจ้าของร้านลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบตกลงด้วยสีหน้าเสียดายเงินสุด ๆ
“ก็ได้ เห็นแก่ที่เรามีวาสนาต่อกัน ฉันแถมของแท้จากโรงงานโซนี่ให้ 5 แผ่น”
หวังจื่อตงยิ้มแล้วพยักหน้า แบบนี้ต่อไปก็เก็บข้อมูลได้สะดวก ไม่ต้องจดลงสมุดอีก จะได้ไม่ต้องพิมพ์ใหม่แล้วพิมพ์ผิดจนเกิดบั๊ก
“เถ้าแก่ ใจดีจริง ๆ งั้นผมไปถอนเงินก่อน เครื่องนี้ช่วยเก็บไว้ให้ดีนะ เดี๋ยวผมกลับมา”
“น้องชาย ไม่ต้องห่วง ฉันจะช่วยแพ็กให้เลย จะให้ช่วยส่งของไหม? ฉันจะได้ติดต่อคนขับรถ”
หวังจื่อตงได้ยินแล้วก็แปลกใจ ไม่คิดว่าที่นี่จะมีบริการส่งของด้วย เมื่อครู่เขายังกังวลอยู่ว่าจะขนไปตำบลหลงเหมินอย่างไร ถ้าต้องหอบกลับไปเองคงเหนื่อยตายแน่
เขาจึงรีบบอกที่อยู่สำหรับจัดส่ง
เจ้าของร้านขมวดคิ้ว เขานึกว่าปลายทางอยู่แถว ๆ นครเซี่ยงไฮ้ เมืองเหยียนไถอยู่ห่างจากนครเซี่ยงไฮ้ไม่น้อย ระยะทางกว่า 200 กิโลเมตร ทั้งค่าน้ำมันและค่าแรงก็เป็นค่าใช้จ่ายก้อนใหญ่
เห็นอีกฝ่ายลังเลไม่พูดอะไร หวังจื่อตงจึงตัดสินใจเร่งเครื่องอีกหน่อย
“เถ้าแก่ ผมไม่ปิดบังหรอกนะ ครั้งนี้ผมจะไปรับตำแหน่งรองนายกเทศมนตรีตำบลที่หลงเหมิน คุณลองวิ่งเส้นทางนี้ไปก่อน วันหน้าถ้าหน่วยงานจะซื้อคอมพิวเตอร์อีก ผมจะซื้อจากร้านคุณเป็นเจ้าแรก ดีไหม?”
พอได้ยินว่าคนอายุน้อยขนาดนี้จะได้เป็นรองนายกเทศมนตรีตำบล เจ้าของร้านก็ตกใจชัดเจน เขาคิดว่าตัวเองประเมินอีกฝ่ายต่ำไปเสียแล้ว
จากนั้นสีหน้าลังเลก็หายไปทันที แทนที่ด้วยความตื่นเต้น
ถ้าได้ผูกมิตรกับอีกฝ่ายไว้ ต่อไปตัวเขาคงได้รุ่งพรวดแน่
รองนายกเทศมนตรีตำบลที่อายุน้อยขนาดนี้ ใครจะรู้ว่าอนาคตจะก้าวหน้าไปถึงไหน ถือโอกาสสร้างไมตรีไว้ก็ไม่เสียหาย
เขาเองก็เคยคิดจะยกคอมพิวเตอร์ให้ฟรี ๆ แต่ยังไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายเป็นรองนายกเทศมนตรีตำบลจริงหรือเปล่า ต้องไปส่งถึงที่แล้วค่อยยืนยัน
“ที่แท้ก็เป็นผู้ใหญ่บ้านเมืองนี่เอง คุยกันง่าย ๆ ได้เลยครับ ผมจะจัดรถรอคุณกลับมาเดี๋ยวนี้”
หวังจื่อตงยิ้มแห้ง ๆ อย่างสุภาพ บอกอีกฝ่ายไว้คำหนึ่งแล้วจึงไปถอนเงิน
แม้จะยังไม่ได้เริ่มงานอย่างเป็นทางการ แต่ดูจากสีหน้าที่เปลี่ยนไปของอีกฝ่าย เขาก็รู้แล้วว่ากำลังคิดอะไรอยู่ ชาติก่อนเขาเห็นเรื่องแบบนี้มาเยอะ
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะรับของพวกนั้น เขามีแผนของตัวเอง เงินสินบนแค่นี้ยังหาได้น้อยกว่าที่เขาจะทำเงินได้ในอนาคตเสียอีก
ไม่นานเขาก็ถอนเงิน 20,000 หยวนจากธนาคารออกมา ทำเอาหัวใจเขากระตุกวูบ
ที่บ้านเกิด เงิน 20,000 หยวนซื้อบ้านได้ทั้งหลัง แต่ตอนนี้กลับจ่ายหมดไปกับคอมพิวเตอร์เครื่องเดียว
พอกลับมาถึงเมืองอิเล็กทรอนิกส์ เขาก็เห็นเจ้าของร้านยืนพิงรถตู้เล็กแบบที่นั่งแถวเดียวสูบบุหรี่อยู่ กล่องท้ายรถบรรทุกคอมพิวเตอร์ที่แพ็กเรียบร้อยแล้ว ดูโล่งอยู่ไม่น้อย
พอเห็นหวังจื่อตงเดินมา เจ้าของร้านก็รีบเข้ามายื่นบุหรี่ให้อย่างประจบประแจง
“ผู้ใหญ่ครับ จะออกเดินทางเลยไหม? คราวนี้ผมจะไปส่งคุณด้วยตัวเอง”
หวังจื่อตงรับบุหรี่มา แล้วหยิบไฟแช็กขึ้นจุด
“ทำไมเป็นคุณล่ะ ร้านไม่ต้องเฝ้าเหรอ?”
เจ้าของร้านโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ
“โธ่ เรื่องแค่นี้เอง ฉันให้เมียช่วยเฝ้าชั่วคราว ไม่มีปัญหาหรอก”
“งั้นก็ดี คุณรู้ทางใช่ไหม? ผมก็เพิ่งไปครั้งแรก ไม่รู้เหมือนกันว่าต้องไปทางไหน”
เจ้าของร้านหยิบแผนที่ฮั่นตงออกมา เพราะนครเซี่ยงไฮ้อยู่ติดกับเมืองลวี่โจว ไม่ได้ไกลนัก แค่มีแผนที่ฮั่นตงก็พอแล้ว
“ผู้ใหญ่ไม่ต้องห่วง ผมเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว”