หน้าโรงงานยา สวี่ฮุ่ยหยุนในชุดเลนินเชิดคางขึ้นเล็กน้อย พลางมองสำรวจน้องสาวคนโปรดอย่างสวี่ฮุ่ยเฟิน
เธอทำหน้ารังเกียจแล้วพูดว่า “ได้ยินว่าเธอยกงานให้คนอื่นไปแล้ว อยู่บ้านเป็นแม่บ้านเต็มตัวเลยสินะ ดูสภาพมอมแมมของเธอสิ ทำตัวเป็นคนรับใช้ไปแล้วจริง ๆ”
เรื่องที่สวี่ฮุ่ยเฟินยกงานให้ลูกสาวนั้น แม้สองพี่น้องจะไม่ได้เจอกัน แต่สวี่ฮุ่ยหยุนก็ได้ยินมาบ้างแล้ว
ส่วนเรื่องที่ยกงานให้ลูกสาวแทนที่จะเป็นลูกชาย สวี่ฮุ่ยหยุนไม่ขอออกความเห็น
แต่เธอก็รู้สึกว่าตัวเองชนะสวี่ฮุ่ยเฟินอีกครั้ง เพราะเธอยังเป็นคนงานผู้ทรงเกียรติ หลังตรงผึ่งผาย
ดังนั้นพอเจอหน้ากัน สวี่ฮุ่ยหยุนจึงพูดเยาะเย้ยอีกฝ่ายแบบนี้
มุมปากสวี่ฮุ่ยเฟินกระตุกเล็กน้อย ก่อนพูดว่า “ทำให้พี่สามเห็นเรื่องน่าขันแล้ว แต่วันนี้ฉันมาหาพี่เพราะมีเรื่องอยากแจ้งไว้สักหน่อย จะได้ไม่ต้องให้พี่มารู้จากทางอื่นทีหลัง แล้วหาว่าฉันไม่เห็นพี่เป็นพี่สาว”
สวี่ฮุ่ยหยุนเชิดคางขึ้นราวกับกำลังประทานความเมตตา “พูดมาสิ อยากรู้เหมือนกันว่าน้องสาวคนโปรดของพี่มีเรื่องอะไรให้พี่ต้องตกใจอีก หรือมาบอกพี่ว่าลูกชายเธอ ลินเหว่ย กำลังจะลงไปทำงานในชนบทหรือไง?”
สวี่ฮุ่ยเฟินรู้สึกว่าคุยกับพี่สามให้ดี ๆ ไม่ได้จริง ๆ อีกฝ่ายชอบพูดจาเหน็บแนมอยู่เรื่อย
ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไร ความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องสองคนถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้
สวี่ฮุ่ยเฟินเองก็ตอบกลับอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “เรื่องของเซี่ยวเหวยค่อยว่ากันทีหลัง เรื่องที่ฉันจะบอกวันนี้ไม่เกี่ยวกับเขา เป็นเรื่องของฉันเอง ฉันกับเฉิงเฉียงหย่ากันแล้ว เมื่อเช้านี้นี่เอง”
สวี่ฮุ่ยเฟินไม่มีอารมณ์จะค่อย ๆ เกริ่นกับพี่สาม จึงโยนระเบิดลูกนี้ออกไปตรง ๆ