ลินเหว่ยยังไม่ทันเอ่ยปาก ผู้จัดการโรงงานหยาวก็เป็นฝ่ายพูดถึงการจัดการเรื่องงานขึ้นมาก่อน
“ถ้าให้คุณเข้ารับตำแหน่งช่างเทคนิคโดยตรง คงมีเสียงคัดค้านไม่น้อย ดังนั้นผู้บริหารโรงงานของเราจึงมีมติให้จัดสอบคัดเลือกคนที่มีความสามารถ แต่ผมมองคุณไว้สูงมากนะ เสี่ยวลิน
วันพุธนี้คุณต้องมาสอบ เก้าโมงเช้า ประกาศผลกันตรงนั้นเลย แล้วตัดสินว่าจะรับใคร เสี่ยวลินจัดเวลาได้ไหม?”
ลินเหว่ยจะมีความเห็นอะไรได้ จึงตอบว่า “ผมทำตามที่โรงงานจัดการครับ ถ้าอย่างนั้นผมต้องมาสอบเช้าวันพุธใช่ไหมครับ?”
ผู้จัดการโรงงานหยาวยิ้ม “ใช่ ตอนนั้นจะสอบกันที่แผนกเทคนิค คุณรู้ทางไปที่นั่นไหม?”
ลินเหว่ยพยักหน้า “รู้ครับ ลุงสองฝ่ายแม่ของผมเป็นคนงานในโรงงานเครื่องจักร ผมเองก็ใฝ่ฝันมาตลอดว่าอยากเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของโรงงานเครื่องจักรแห่งนี้”
ผู้จัดการโรงงานหยาวกับหัวหน้าแผนกซุนต่างประหลาดใจ ทั้งคู่ไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน
ผู้จัดการโรงงานหยาวถามอย่างสงสัย “ลุงสองของคุณเป็นใครในโรงงานเรา?”
ลินเหว่ยยิ้มตอบ “ลุงสองฝ่ายแม่ของผมเป็นช่างตีเหล็กในโรงงานครับ ชื่อสวี่โหย่วเหลียง”
ผู้จัดการโรงงานหยาวตกตะลึง กวาดตามองลินเหว่ยตั้งแต่หัวจรดเท้า แต่กลับไม่เห็นเค้าของสวี่โหย่วเหลียงอยู่บนตัวเจ้าหนุ่มคนนี้เลย ไม่ใช่ว่าพวกเขาพูดกันว่าหลานชายจะเหมือนลุงหรอกหรือ?
หัวหน้าแผนกซุนก็ประหลาดใจไม่แพ้กัน แม้คนงานในโรงงานแห่งนี้จะมีจำนวนมาก แต่คนที่ไม่รู้จักสวี่โหย่วเหลียง ช่างประกอบชั้น 6 คนนั้นมีอยู่ไม่กี่คนจริง ๆ
ผู้จัดการโรงงานหยาวเอ่ยอย่างยินดี “ผมไม่รู้เลยว่าเสี่ยวลินมีความเกี่ยวข้องกับโรงงานของเราแบบนี้ พูดไปแล้วคุณก็นับเป็นลูกหลานคนงานของโรงงานเราเหมือนกัน