หัวใจของไป๋เจ๋อละลายวาบ เอื้อมมือจับอุ้งเท้าหน้าของเสือดาวดำน้อย ดึงมาแนบแก้มคลอเคลีย
"เจว๋ย เจ้านี่น่ารักเกินไปแล้วนะ"
รูม่านตาของเสือดาวดำน้อยเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ลำคอส่งเสียง "ครืดคราด~"
ไป๋เจ๋อพยายามข่มความคิดที่จะซุกขนฟูฟ่องอย่างบ้าคลั่ง ลุกขึ้นยืน ขยี้หัวเสือดาวดำน้อยเบาๆ "ข้าไปทำอาหารเช้านะ"
"โอวว~"
เจว๋ยในร่างสัตว์ ดูเหมือนเด็กน้อยมากขึ้น หางตั้งสูงชี้ขึ้น ตามเข้าไปในถ้ำด้วย
ไป๋เจ๋อเอาเนื้ออสูรร้องมอที่ซีให้ไว้เมื่อวานออกมา ตอนนี้แสงสว่างดี เขามองดูใกล้ๆ พบว่าลายเส้นของเนื้อนั้นคล้ายกับเนื้อวัวเกรดดีในยุคปัจจุบันจริงๆ
เมื่อวานเขาเก็บกีวีได้พอดี ไป๋เจ๋อจึงล้างเนื้อวัว หั่นเป็นชิ้นหนา แล้วปอกกีวีบี้ใส่ลงไปหมักพอประมาณ รอสักครู่ เนื้อจะนุ่มเป็นพิเศษ
ไป๋เจ๋อหยิบหินจุดไฟ ฟาดลงบนขี้เลื่อยไม้ไปมา แม้จะไม่ชำนาญเท่าเจว๋ย แต่ประกายไฟเล็กๆ ก็ค่อยๆ วาบขึ้น
ระหว่างรอเนื้อหมัก ไป๋เจ๋อหยิบมะเขือเทศมาสองสามลูก กับไข่สัตว์คิกคักที่เจว๋ยนำกลับมาเมื่อวาน เตรียมทำซุปมะเขือเทศไข่หวาน
ตั้งหม้อใส่น้ำมัน ผัดมะเขือเทศจนซอสเดือด เติมน้ำต้มให้เดือด ตีไข่ให้แตก แล้วเทลงในหม้อเป็นวงกลม ต้มต่ออีกสองนาที เติมเกลือพอประมาณ
เจว๋ยยืนดูข้างๆ อย่างเหม่อลอย เพียงชั่วครู่ ซุปสีเหลืองสดใสหม้อหนึ่งก็เสร็จ
ไป๋เจ๋อใช้หนังสัตว์เล็กสองผืนที่ตัดไว้รอง ยกหม้อหินลง เปลี่ยนเป็นแผ่นหินแทน
พอร้อนได้ที่ ก็เทน้ำมันที่เหลืออยู่สุดท้ายในบ้านลงไป วางเนื้ออสูรร้องมอที่หมักไว้ลงไป เริ่มทอดด้วยไฟอ่อน
น้ำมันดังฉ่า กลิ่นหอมค่อยๆ ตลบอบอวล