ดวงอาทิตย์ห้อยอยู่บนฟ้าทิศตะวันตก แสงอาทิตย์ยามบ่ายกำลังดี ชายฝั่งแม่น้ำที่เดิมทีก็เป็นพื้นที่โล่งกว้าง ตอนนี้ยิ่งสว่างไสวไปทั่ว
เหยียนรอไม่ไหวแล้ว เอาชิ้นเนื้ออสูรงุ่นง่านที่ชำแหละแล้วใส่ลงในหม้อใบใหญ่ จากนั้นก็เทเครื่องหอมต่าง ๆ ที่ไป๋เจ๋อเตรียมไว้ใส่ลงไปด้วย ปริมาณเกลือกับซอสหอยนางรมเขากะไม่ถูก ต้องถามเชฟใหญ่ก่อนถึงจะกล้าเติมลงไป
ทันทีที่ฟืนถูกจุดไฟ ผู้คนจากระหูชนเผ่าอื่นที่อยู่รอบ ๆ ต่างก็มองตามมา พวกเขางุนงงว่าทำไมต้องก่อไฟทำกับข้าวตอนนี้ แถมยังใช้หม้ออีกด้วย เพราะปกติแล้วทุกคนออกมาไกลบ้าน ก็แค่เอาเนื้อวางบนกองไฟย่างโดยตรง พอสุกแล้วก็โรยเกลือนิดหน่อยแล้วกิน
เหยียนคาบหญ้าเส้นหนึ่งไว้ในปาก มือถือไม้เขี่ยไฟ เติมฟืนลงในเตาไฟชั่วคราวอย่างสบายใจ ทำหูทวนลมกับเสียงรอบข้าง หมกมุ่นอยู่ในโลกของตัวเองอย่างเต็มที่
สายตาที่คนอื่นละไป กลับหันมาตกอยู่ที่รูปแบบเสื้อผ้าอันเป็นเอกลักษณ์ของไป๋เจ๋อแทน ดูแล้วสวมใส่สบายมาก แถมยังสวยงามอีก โดยเฉพาะเสื้อผ้าของลูกสัตว์สองตัวนั้น ตัวเล็กนิดเดียวแต่พอดีตัวและประณีต
ซีกับเจว๋ยเดิมก็หน้าตาโดดเด่นอยู่แล้ว พอใส่เสื้อผ้ายิ่งดูงดงามขึ้นไปอีก ยืนอยู่ตรงนั้นเหมือนนายแบบเด็กของร้านเสื้อผ้า ดึงดูดสายตาของผู้คนที่เดินไปมา
มนุษย์สัตว์เผ่าแมวพัลลัสตัวหนึ่งอุ้มลูกสัตว์เดินเข้ามา อยากจะแลกเสื้อผ้าที่ซีกับเจว๋ยใส่ พร้อมกับโชว์ของที่ตัวเองนำมาให้ดู——หนังมนุษย์สัตว์สีม่วงอ่อนเป็นมันเงาหลายผืน