เผ่าเสือดำมีสมาชิกมากมาย ระหูชนเผ่าตั้งอยู่ตามไหล่เขา ซ่อนตัวอยู่ในป่าทึบที่อุดมสมบูรณ์ ถ้ำถูกจัดวางอย่างลดหลั่นเป็นระเบียบ ราวกับหมู่บ้านขนาดใหญ่
ตระกูลชิงอยู่ทางตะวันออกสุดของเผ่า ตระกูลเหยียนอยู่ทางตะวันตกสุด
ลูกมนุษย์กึ่งสัตว์แทบไม่ต่างจากลูกมนุษย์ ช่วงวัยเด็กนั้นเปราะบางมาก โดยเฉพาะในป่าดงดิบที่เต็มไปด้วยสัตว์ป่าและแมลงพิษ แม้แต่พืชมีพิษต้นหนึ่งก็อาจคร่าชีวิตพวกเขาได้ ไม่ต้องพูดถึงชนเผ่าฉาวโฉ่บางเผ่าที่คอยปล้นชิงเพื่อแพร่ขยายพันธุ์
ดังนั้นลูกมนุษย์กึ่งสัตว์ส่วนใหญ่จึงถูกปกป้องไว้ในระหูชนเผ่า แม้แต่จะออกไปยังป่ารอบ ๆ ก็ต้องอยู่ภายใต้การคุ้มครองจากผู้ใหญ่
ส่วนลูกมนุษย์สัตว์เพราะมีพันธุกรรมของสัตว์ป่าอยู่ในร่าง พออายุราวหนึ่งขวบก็สามารถกัดกินเนื้อดิบได้ ช่วงวัยเด็กยิ่งเติบโตเร็วมาก ตอนสองสามขวบ ฟันและกรงเล็บในร่างสัตว์ก็แข็งแรงแหลมคมมากแล้ว มีความสามารถในการป้องกันตัวระดับหนึ่ง แถมด้วยประสาทรับกลิ่นและการมองเห็นแบบสัตว์ ยิ่งเพิ่มความไวในการรับรู้ถึงอันตรายให้สูงขึ้น
ดังนั้น ขอบเขตกิจกรรมของลูกมนุษย์สัตว์จึงกว้างกว่ามาก พวกเขาแบกรับหน้าที่ปกป้องเผ่าในภายภาคหน้า ตั้งแต่เล็กก็จะถูกผู้ใหญ่พาไปหัดล่าเหยื่อ ความดุร้ายโดยกำเนิดในตัวยิ่งผลักดันให้พวกเขาวิ่งไล่ตะลุย
เหยียนเป็นคนที่อยู่เฉยไม่เป็น ในไม่ช้าก็กลายเป็น "หัวโจก" ของลูกมนุษย์สัตว์รุ่นเดียวกัน พาพวกเขาไต่ต้นไม้ลงน้ำ วิ่งขึ้นเขาทั่วทุกหน
เวลาล่าสัตว์ก็ส่งเสียง "โฮก" ทะลันเข้าหาเหยื่อก่อนใคร ต่อให้เจอเหยื่อที่ตัวโตกว่าหลายเท่าก็ไม่หวั่น กระโจนเข้าไปลุยเลย ถูกสะบัดจนหัวหมุนตาลายก็ยังกัดแน่นไม่ยอมปล่อย