ใต้ที่พักพิงปูด้วยกิ่งไม้ ไป๋เจ๋อห่มผ้าห่มหนังสัตว์ กอดเข่า เกือบจะขดตัวเป็นก้อนกลม แม้จะอยู่ใกล้กองไฟมาก เขาก็ยังหนาวจนฟันกระทบกัน
หนาวเกินไปแล้ว ทำไมถึงได้หนาวขนาดนี้
ฟังซื่อบอกว่า ช่วงคลื่นความหนาวเย็นเพิ่งเริ่มต้น อุณหภูมิหลังจากนี้จะยิ่งต่ำลงอีก
ข้างหูเป็นเสียงลมหิมะหวีดหวิว ในป่าเขาอันเงียบสงัด ยิ่งว่างเปล่าและเยือกเย็น
ม่อกินอาหารหมดในไม่กี่คำ ก็เบียดเข้าไปในที่พักพิงง่ายๆ นั้น เอาผ้าห่มหนังสัตว์ห่อตัวไป๋เจ๋อไว้ แล้วกอดไว้ตรงหน้าท้องอันอบอุ่นด้วยกัน
พวกมนุษย์สัตว์เพื่อปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมเลวร้ายเช่นนี้ จึงวิวัฒนาการจนมีหนังมนุษย์สัตว์หนา ให้ความอบอุ่นดีเยี่ยม
ไป๋เจ๋อใช้ทั้งมือทั้งเท้าเกาะขึ้นไป ซุกหน้าลงในขนตรงอกของม่อ ผ่านไปครู่หนึ่ง ร่างกายจึงค่อยๆ อุ่นขึ้น
ม่อเลียหลังคอของไป๋เจ๋อ คลอเคลียอย่างสนิทสนม จากนั้นใช้กรงเล็บทั้งสี่ตะกุยดึงให้เขาแนบชิดตัวเองมากขึ้น
อุณหภูมิตอนนี้ สำหรับเสือดำแล้ว อยู่ในระดับที่ยอมรับได้อย่างสมบูรณ์ ดังนั้น ทุกคนจึงพักอยู่ข้างกองไฟด้านนอก
เพราะที่พักพิงคับแคบ มีพื้นที่จำกัด
เหยียนกับพวกผลัดกันเฝ้ายาม หิมะถูกพัดพามาด้วยลม พุ่งเข้าใส่ใบหน้าไม่หยุด แสบตาจนต้องหรี่ลง หนวดก็กลายเป็นสีขาว เหมือนสวมหน้ากาก
ไม่นานก็ต้องสะบัดตัว สลัดหิมะออก ไม่อย่างนั้นจะกลายเป็นก้อน "อสูรหิมะ" ที่ดูไม่ออกเป็นรูปร่างในทันที
ตอนที่ซีกับเจว๋ยเข้ามา ม่อใจกว้างเป็นพิเศษ โอบกอดไป๋เจ๋อเบียดเข้าไปข้างใน ให้เจ้าลูกสัตว์เทียมทั้งสองนอนอยู่ข้างๆ ไป๋เจ๋อด้วย