หลังจากหารือกัน ซื่อตัดสินใจให้หลีและอีกสองสามคนคุ้มกันไป๋เจ๋อกับพวกเด็กน้อย พร้อมนำเกลือมุ่งหน้าไปยังยอดเขาด้านหน้า
ส่วนตัวเองจะอยู่กับม่อและคนอื่น ๆ แสร้งโจมตีเผ่าไฮยีนาเพื่อดึงดูดการโจมตี
สุดท้ายให้ไปรวมตัวกันที่ริมลำธารซึ่งเป็นจุดที่พวกเขาแวะพักตอนขามา
ก่อนออกเดินทาง ไป๋เจ๋อกุมมือม่อ พยายามซ่อนอารมณ์ไม่สงบใจของตน แล้วแสร้งยิ้มอย่างสบาย ๆ “รอพวกเจ้านะ”
“อืม” ม่อก้มลงกอดไป๋เจ๋อ แล้วรีบจูบปากเขาหนึ่งที “ปกป้องตัวเองด้วย”
ซีเอามือน้อย ๆ ปิดตา แต่แอบมองผ่านง่ามนิ้ว แล้วกระซิบข้างหูเจว๋ย “ท่านพ่อมนุษย์สัตว์กับท่านพ่อของท่าน ดูเหมือนเปลี่ยนไปนะ”
เจว๋ยหันขวับ “?”
ซีอธิบายอย่างจริงจัง “เหมือนท่านพ่อมนุษย์สัตว์กับท่านพ่อของข้านิดหน่อย”
“พวกเขาชอบจูบกอด”
“ทุกทีต้องปิดตาข้า”
หลีอุ้มเด็กน้อยทั้งสองขึ้น กำชับ “เดี๋ยวต้องจับหลังเฉินไว้ให้แน่น ได้ยินไหม”
ซีกับเจว๋ยพยักหน้า
ครู่ต่อมา ฝูงเสือดำพุ่งออกจากถ้ำ มุ่งตรงไปยังเผ่าไฮยีนา พลางส่งเสียงคำรามต่ำด้วยโทสะ
พวกมนุษย์สัตว์ไฮยีนาที่ซุ่มอยู่ในบริเวณนั้นจึงโผล่ออกมา เงยหน้าส่งเสียงร้องแหลมเล็กเร่งรีบ ในพริบตา ไฮยีนาหลายสิบตัวก็ออกวิ่งเต็มฝีเท้ากลับไปทางเผ่า
หลีฉวยโอกาสนั้น นำคุนและคนอื่น ๆ พุ่งทะยานเข้าไปในป่าทางตะวันตกอย่างรวดเร็ว
ฝนตกทั้งคืน พื้นดินมีน้ำขังหลายแห่ง อากาศเย็นเฉียบชื้น
ลมหนาวหวีดหวิว แมกไม้ไกลตาถูกปกคลุมด้วยสีเทาหม่น