ไป๋เจ๋อรู้สึกว่า ตอนนี้ม่อแผ่กลิ่นอายเย้ายวนบางอย่างที่บอกไม่ถูกไปทั่วร่าง ทำให้เขาอดใจไม่ไหวอยากแนบชิดเข้าไปไม่หยุด
ราวกับคนใกล้ตายเพราะกระหายน้ำกลางทะเลทราย มาเจอน้ำพุใสสะอาด พยายามจะเอาตัวจุ่มลงไปให้ชุ่มโชกจนหมดจด
ลิงซ์นอนหงายอยู่ใต้ร่างเสือดำ อุ้งเท้าเกี่ยวคอเขาไว้ หน้าท้องเปิดออก ปล่อยให้เสือดำเลียทั่วทั้งตัวอย่างจุใจ
ไป๋เจ๋อสูดดมกลิ่นของม่ออย่างตะกละตะกลาม ไอร้อนอึดอัดในกายก็ค่อย ๆ จางหายไป
ลมหนาวพัดผ่านพื้นหิมะ นำความเย็นสดชื่นมาให้ ลิงซ์หรี่ตาอย่างสบายใจ ลำคอส่งเสียง “ครืดคราด” อย่างเพลิดเพลิน
ม่อเหมือนได้รับกำลังใจมหาศาล ยิ่งเลียอย่างขะมักเขม้น แม้แต่หางยังอดไม่ได้ที่จะสะบัดตาม
ลิ้นเสือดำมีตุ่มหนามแหลม ปกติไป๋เจ๋อผิวบางเกินไป โดนไม่กี่ทีก็อดร้องเจ็บไม่ไหว แถมยังทิ้งรอยแดงไว้ ตอนนี้มีขนหนานุ่มปกคลุม ม่อก็เลยเลียได้อย่างเต็มที่เสียที
พอยามอึดอัดผ่านไป ไป๋เจ๋อก็สดชื่นขึ้นมาก ดวงตากลมโตกะพริบปริบ ๆ พลันกวาดไปเห็นเสือดำตัวใหญ่หลายตัวอยู่ไม่ไกล กำลังนั่งตัวตรงในหิมะ จ้องมองพวกเขาอย่างสนอกสนใจ
จู่ ๆ ความอายก็ผุดวาบขึ้นมาทีหลัง แม้ไป๋เจ๋อจะชอบแนบชิดและเลียเล่นกับม่อมาก แต่ก็ยังบิดกาย “เหมียวอู~” ทีหนึ่ง มุดออกจากท้องของเขา สะบัดหัวอย่างเขิน ๆ
คุนที่ยืนอยู่ตรงขอบหางตก กระวนกระวายหวาดกลัว
บางทีกระบวนการรอคอยการลงทัณฑ์อาจทรมานเกินไป เขาสูดลมหายใจลึก ทนแบกหิมะเกาะเต็มหัว ก้าวเท้ามายืนตรงหน้าไป๋เจ๋อทีละก้าว