ไป๋เจ๋อส่งเสียงร้องด้วยความตื่นตระหนก ทันใดนั้น ในถ้ำก็ดังก้องขึ้นว่า "โอ้ว~!"
แผ่นหลังของเขาชนเข้ากับกำแพงหินเย็นเฉียบ ถอยหนีไม่ทันแล้ว เขายกมือขึ้นป้องกันตัวตามสัญชาตญาณ แล้วก็เห็นอุ้งเท้าขนฟูสองข้างนั้นทาบเข้ามา
นี่... ดูเหมือนมือของตัวเอง...
เขาส่งเสียงร้องอย่างไม่อยากเชื่อ ลองเชิงอีกครั้ง "เหมียว~"
ในที่สุดไป๋เจ๋อก็รู้ว่ามีอะไรผิดปกติ ในหัวก็ผุดคำพูดที่เจว๋ยเคยบอกไว้ขึ้นมา—มนุษย์กึ่งสัตว์ก็สามารถเปลี่ยนเป็นร่างสัตว์ได้
เขาก้มหน้ามอง ที่เห็นคือท้องนุ่มฟูสีขาวอ่อนๆ กับอุ้งเท้าหนาสี่ข้างกลมๆ ใหญ่ๆ
ไป๋เจ๋อลองแบมือตามความรู้สึก แผ่นรองอุ้งเท้าสีชมพูที่เคยหุบอยู่ก็กางออกเป็นดอกไม้บาน เล็บงุ้มๆ แหลมๆ สีขาวนวลก็ยื่นออกมาจากข้างในอีกครั้ง
เขากลายเป็นสัตว์จริงๆ ด้วย!
ไป๋เจ๋อตื่นเต้นจนแทบคลั่ง แต่บางทีอาจเพราะยังไม่ชินกับร่างกายในร่างสัตว์ เวลาเดินจึงเดินยกขาซ้ายพร้อมแขนซ้าย ยกขาขวาพร้อมแขนขวา พอลงพื้นได้สองก้าว ก็ "ตึง" ล้มคว่ำคะมำลงไป
ยังดีที่ไม่มีใครเห็น ไป๋เจ๋อลุกขึ้น เอียงหัวเกาด้วยอุ้งเท้า ขนหนา ไม่ค่อยเจ็บ
เขาเดินวนในถ้ำรอบหนึ่ง สูดกลิ่นที่ม่อทิ้งไว้ ในใจก็พลุ่งพล่านอยากไปหาเขาขึ้นมาทันที และความคิดนี้ก็แรงกล้าขึ้นเรื่อยๆ ระงับไว้ไม่อยู่เลย
ในร่างเหมือนมีคลื่นความร้อนพลุ่งพล่าน ทรมานมาก ไป๋เจ๋อส่ายหัว พอรู้ตัวอีกทีก็เดินออกมาจากถ้ำแล้ว