ปูมีรูปร่างหน้าตาประหลาดเกินไป ทั้งยังไม่มีเนื้อ จึงถูกทิ้งไว้ข้าง ๆ อย่างโดดเดี่ยว
ไป๋เจ๋อมีเวลาว่าง จึงจัดการโยนพวกมันลงหม้อต้มโดยตรง
พอปูน้ำจืดที่สุกแล้วถูกตักขึ้นมา ก็ดึงดูดความสนใจของทุกคนในทันที
ซีดึงเจว๋ยมาดู "พวกมันกลายเป็นสีแดงด้วย!"
เหยียนเอานิ้วจิ้ม "ไม่จริงใช่ไหม นี่ก็กินได้เหรอ?"
ซิงถือปูพลิกดูไปมา ไม่รู้จะเริ่มตรงไหน "ไป๋เจ๋อ อันนี้กินยังไงเหรอ?"
"แบบนี้ล่ะ" ไป๋เจ๋อแกะปูตัวหนึ่ง "ตรงนี้ ตรงนี้ แล้วก็ตรงนี้กินไม่ได้ ที่เหลือก็กินได้หมดเลย"
"ส่วนสีเหลือง ๆ นี่อร่อยที่สุด"
ไป๋เจ๋อยื่นปูที่จัดการแล้วครึ่งหนึ่งให้เจว๋ย อีกครึ่งให้ซี
ซีกัดเข้าไปคำโตทันที ดวงตาเป็นประกาย "!"
เจว๋ยก้มลงดม แล้วกัดตาม
มันปูหวานนุ่มละมุนลิ้น เนื้อปูนุ่มเนียนแน่น มีรสชาติพิเศษเฉพาะตัว
เจว๋ยเลียริมฝีปาก ยังติดใจ "ท่านพ่อ นี่มันอร่อยมากเลย"
ได้ยินดังนั้น เหยียนก็รีบคว้ามาหนึ่ง "ให้ข้าลองบ้าง!"
ซิงเหมือนกับซี ในดวงตาเปล่งประกายตื่นตะลึง "ว้าว!"
ชิงพูดยิ้ม ๆ "อร่อยจริง ๆ ด้วย!"
ไป๋เจ๋อแกะอีกตัว ครึ่งหนึ่งให้ตัวเอง อีกครึ่งให้ม่อ
ฟันของมนุษย์สัตว์แหลมคม แทะเปลือกกับเนื้อกร้วม ๆ ได้อย่างง่ายดาย
แต่พอหันไปเห็นไป๋เจ๋อกินอย่างพิถีพิถันเช่นนั้น ม่อก็ค่อย ๆ ชะลอความเร็วลง เลียนแบบเขา เริ่มเคี้ยวช้า ๆ ละเมียดละไม
……
กลิ่นหอมของปิ้งย่างถูกลมยามค่ำพัดพาไปทั่วบริเวณ พวกมนุษย์สัตว์ที่มีประสาทรับกลิ่นไวเป็นพิเศษได้กลิ่นเข้า น้ำลายแทบไหล สงสัยว่าไป๋เจ๋อกำลังทำอะไรอร่อยอีกแล้ว