เมื่อทราบว่าม่อจะอยู่ในเผ่าช่วงหลายวันข้างหน้า ไป๋เจ๋อจึงปรึกษาเรื่องการขุดถ้ำกับเขา
ตามที่ไป๋เจ๋อคิดไว้ เขาตั้งใจจะขุดถ้ำเล็ก ๆ ทางซ้ายใกล้ปากถ้ำ พร้อมทำร่องระบายน้ำ สำหรับใช้เป็นห้องอาบน้ำ
ถ้ำทางขวาของปากถ้ำยังคงไว้เช่นเดิม ใช้เก็บอาหาร จากนั้นจึงขุดถ้ำใหม่สองถ้ำติดกับถ้ำที่เขาอยู่ ถ้ำหนึ่งให้ม่ออยู่ อีกถ้ำให้เจว๋ย
ส่วนที่ทำครัวประจำ ผนังหินด้านหลังจะเจาะช่องเว้าสำหรับวางของเพิ่มอีกสองสามช่อง
ม่อฟังคำอธิบายของไป๋เจ๋ออย่างเงียบ ๆ สายตาจับจ้องที่ภาพร่างบนพื้น
“มีอะไรหรือ” ไป๋เจ๋อเห็นเขาจ้องไม่วางตา “มีปัญหาตรงไหนหรือเปล่า”
ม่อตอบโดยไม่แสดงสีหน้า “ขุดสามถ้ำรวดเดียว งานหนักเกินไป คงเสร็จภายในไม่กี่วันนี้ไม่ได้”
“งั้นขุดสองถ้ำนี้ก่อนแล้วกัน” ไป๋เจ๋อทำเครื่องหมายกากบาทตรงส่วนห้องนอนของเจว๋ย คิดว่าเด็กยังเล็ก ค่อยทำทีหลังก็ได้
ม่อพยักหน้า ละสายตากลับมา “พรุ่งนี้ข้าจะเรียกเหยียนกับพวกมาช่วย”
“แต่เจ้าอาจต้องลำบากเตรียมอาหาร”
พูดจบก็เสริมอีกว่า “ไม่ต้องห่วงเรื่องอาหารในบ้าน”
ไป๋เจ๋อพยักหน้า เชิญคนมาช่วยงาน เลี้ยงข้าวเป็นเรื่องพื้นฐานที่สุด
เช้าวันรุ่งขึ้น ไป๋เจ๋อถูกเสียงอึกทึกนอกถ้ำปลุกให้ตื่น เขาบิดขี้เกียจลุกขึ้น มองลอดช่องประตู เห็นมนุษย์สัตว์หลายคนยืนอยู่ข้างนอก
นอกจากเหยียนแล้ว เฉิน หลี คุนก็มากันหมด ยังมีหน้าใหม่ ๆ อีก
เฉินกับเหยียนไม่ต้องพูดถึง เคยชิมอาหารที่ไป๋เจ๋อทำด้วยตัวเอง วิ่งมาเร็วกว่าใคร ห้ามยังไงก็ไม่อยู่
พวกหลีแค่ฟังเหยียนเล่าถึงฝีมือทำครัวของไป๋เจ๋อ ก็หิวน้ำลายไหล อยากมาลองชิมอาหารที่เล่าลือกันว่าราวกับเทวดาปรุงว่าจริง ๆ แล้วรสชาติเป็นไง