หิมะตกหนักครั้งนี้กินเวลานานครึ่งเดือน ทุกสิ่งเงียบสงัด สายตามองไปทางไหนก็เห็นแต่สีขาวโพลนไปหมด
ชั้นน้ำแข็งในแม่น้ำแข็งตัวถึงระดับหนึ่ง การจับปลายิ่งยากลำบากขึ้นทุกที สัตว์น้อยใหญ่หาได้ยาก กับดักที่วางไว้ก็ถูกหิมะปกคลุมอย่างรวดเร็ว เหล่ามนุษย์สัตว์ออกไปนอกถ้ำทั้งวัน มักจะกลับมามือเปล่า
ผู้คนในเผ่าเริ่มรัดเข็มขัด ประหยัดอาหาร เมื่อเทียบกับปีก่อนๆ ช่วงคลื่นความหนาวเย็นปีนี้ พวกเขามีเวลาต้องทนหิวน้อยลงมาก
ไป๋เจ๋อยืนอยู่ในห้องเก็บเสบียง คำนวณดูว่าอาหารในบ้านยังพออยู่ได้อีกนานแค่ไหน เขาไม่คิดเลยว่าฤดูหนาวที่นี่จะยาวนานเพียงนี้ และสภาพอากาศยังเลวร้ายถึงเพียงนี้
ครึ่งหนึ่งของเวลาคือลมหนาวพัดกระหน่ำ พายุหิมะยังกลายเป็นภาพที่ดูอ่อนโยนเสียแล้ว ลูกเห็บที่ตกลงมาดังเปรี้ยงปร้างต่างหากที่น่ากลัวที่สุด ขนาดเท่ากำปั้นราวกับก้อนหิน สามารถทำให้คนสลบได้โดยตรง ถ้าวิ่งหนีไม่ทันก็จะมีรอยฟกช้ำเต็มตัว
อาหารในบ้านถึงจะไม่ถึงขั้นขาดแคลนนัก แต่ม่อช่วงนี้ตั้งใจลดปริมาณอาหารลง เจว๋ยก็เหมือนกัน กินไปชามเดียวก็บอกว่าอิ่มแล้ว ไป๋เจ๋อรู้ว่าสองพ่อลูกนี้กลัวว่าอาหารจะไม่พอ แล้วจะทำให้เขาอด
เหล่ามนุษย์สัตว์ก็ยังคงออกไปล่าสัตว์ข้างนอก ต่อให้กลับมามือเปล่า ก็ยังดีกว่านั่งรอความตาย
ไป๋เจ๋อต้มโจ๊กหม้อหนึ่ง ใส่ของแห้งทะเลอย่างเนื้อกุ้ง ปลาหมึก และหอยเชลล์ลงไป เคี่ยวด้วยไฟอ่อนจนหอมเข้มข้นและร้อนๆ