ขายเนื้อตุ๋นเครื่องหอมหม้อสุดท้ายของวันนี้หมด ลูกค้าหน้าร้านจึงค่อยๆ กระจายตัวออกไป หลังจากคุนและพวกเก็บข้าวของเสร็จ ก็นั่งล้อมวงกินข้าวเย็นด้วยกัน
ไป๋เจ๋อไม่ค่อยหิว จึงพิงไหล่ม่อ มองดูเขากินไปพลาง คุยกับเขาไปเรื่อยเปื่อย
เสียงเบาลงเรื่อยๆ ร่างก็ค่อยๆ เอนไปด้านข้าง
ม่อสังเกตเห็น จึงยัดขนมปังคำสุดท้ายเข้าปาก แล้วใช้หญ้าบนพื้นเช็ดมือ จากนั้นดึงไป๋เจ๋อเข้ามากอด ให้ศีรษะของเขาแนบกับอกตน
วันนี้ตื่นเช้ากว่าปกติจริงๆ ตอนนี้ก็ควรง่วงแล้ว ไป๋เจ๋อปรับท่าให้สบาย ไม่นานก็หลับตาลงอย่างง่วงงุน
รอจนลมหายใจของคนในอ้อมแขนค่อยๆ สม่ำเสมอ ม่อถึงค่อยๆ อุ้มเขาขึ้นอย่างเบามือ เดินไปยังด้านหลังร้านที่จัดไว้เป็นที่พัก
เจว๋ยปูเสื้อคลุมตัวใหญ่ของท่านพ่อมนุษย์สัตว์ลง แล้วเตรียมจะถอดเสื้อนอกตัวเล็กของตนออก ไว้คลุมตัวท่านพ่อ
ม่อวางคู่ของตนลงอย่างทะนุถนอม แล้วหยิบผ้าห่มขนฟูนุ่มออกมาจากถุงหนังมนุษย์สัตว์ข้างๆ คลุมให้ไป๋เจ๋อจนเหลือเพียงยอดผมสีขาวเงินโผล่ออกมาเล็กน้อย
ทำเสร็จแล้ว เขาจึงพูดกับเจว๋ยว่า "ใส่เสื้อซะ"
เจว๋ยเห็นท่านพ่อมีผ้าห่มแล้ว จึงพยักหน้า
ม่อกวาดตามองเสื้อที่เปิดอ้าอยู่ของลูกสัตว์ "ติดกระดุมให้เรียบร้อย"
"โอ" เจว๋ยก้มหน้าเริ่มจัดกระดุมเชือกบนเสื้อ
หลังกินข้าวเย็นเสร็จ เยี่ยและพวกแปลงร่างเป็นสัตว์ เท้าครึ่งนอนราบกับพื้น ให้เหยียนและม่อขนย้ายถุงหนังมนุษย์สัตว์ขึ้นหลัง ถุงซ้อนกันแล้ว ยังต้องใช้เชือกมัดให้แน่น