ห้องนอนที่เปิดแอร์ไว้เย็นฉ่ำ ไป๋เจ๋อปรับอุณหภูมิขึ้นอีกสององศา
ในที่สุดเจว๋ยก็ค้นพบสิ่งมหัศจรรย์นี้ เขายืนตรงช่องลม กางแขนออก สัมผัสอย่างพินิจพิเคราะห์
ไป๋เจ๋อเอาหมอนอีกใบมาวางข้างๆ ตัวเอง “เจว๋ย นอนได้แล้ว”
เด็กน้อยได้นอนเตียงนุ่มสบายแบบนี้เป็นครั้งแรก พอนอนลงไปแล้วลูบผ้าปูที่นอนนุ่มๆ และผ้าห่มหน้าร้อนลื่นๆ ก็รู้สึกเหมือนตัวเองลอยอยู่ในน้ำ
ไป๋เจ๋อ “ผมจะปิดไฟแล้วนะ”
เจว๋ย “ครับ”
เสียง “คลิก” ดังขึ้น รอบข้างก็มืดลง
ไป๋เจ๋อดึงเด็กน้อยเข้ามากอด “นอนเถอะ”
เจว๋ยถามเสียงเบามาก “ท่านพ่อ ท่านพ่อมนุษย์สัตว์จะทำยังไงครับ”
ไป๋เจ๋อลูบผมเขา “คิดถึงท่านพ่อมนุษย์สัตว์แล้วหรือ”
เจว๋ย “ครับ”
“พรุ่งนี้พวกเราไปหาเขา”
“ครับ”
วันรุ่งขึ้น เพราะดูการ์ตูนจนดึก เจว๋ยตื่นมาพร้อมกับไป๋เจ๋อ เขาขยี้ตา เมื่อเห็นสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคยก็ยังชะงักไปครู่หนึ่ง
ไป๋เจ๋อกำลังก้มตัวค้นหาในตู้เสื้อผ้า สักพักก็หยิบกางเกงขาสั้นที่มีขอบยางยืดออกมาตัวหนึ่ง พอให้เด็กใส่ได้ไม่หลุด แต่พอดูกับเสื้อแขนสั้นที่ใส่อยู่แล้วมันออกจะตลกๆ หน่อย แต่จะให้เปลือยก้นออกไปข้างนอกก็ไม่ได้ ทำได้แค่ขอไปทีก่อน
เจว๋ยก้มลงมอง "เสื้อคลุมตัวใหญ่" บนตัว ไม่ได้พูดอะไร แค่เงียบๆ ผูกเชือกกางเกงให้แน่นขึ้นอีก
พอมีเด็ก ไป๋เจ๋อเลยไม่เบียดรถเมล์แล้ว เรียกแท็กซี่ตรงไปห้างเสื้อผ้า ตั้งใจจะซื้อเสื้อผ้าให้เจว๋ยก่อน