บนยอดเขาโล่งกว้างแห่งหนึ่ง เปลวเพลิงร้อนแรง เหยี่ยวหัวล้านบินวน
ในฐานะหมอผีผู้ยิ่งใหญ่ หลินกำลังยืนอยู่หน้าแท่นสูงที่สร้างจากกิ่งไม้ สวดภาวนาต่อเทพสัตว์ด้วยใจศรัทธาให้แก่ร่างที่สงบนิ่งอยู่บนนั้น
ควันคละคลุ้งลอยหายไปกับสายลมบนฟ้า ชาวมนุษย์สัตว์เชื่อมั่นว่านั่นคือเส้นทางสู่การกลับสู่อ้อมกอดของเทพสัตว์ หลังความตาย วิญญาณของพวกเขาจะดำรงอยู่เป็นนิรันดร์กับโลกใบนี้
ท่ามกลางม่านเพลิงอันโชติช่วง ซื่อในวัยสิบสี่ปีเห็นร่างเล็ก ๆ นั่น เด็กชายเจาอายุเจ็ดขวบยืนอยู่ข้างบิดาผู้เป็นมนุษย์สัตว์ มองดูท่านพ่อและน้องชายถูกเปลวเพลิงกลืนกินทีละน้อย ใบหน้าซีดเซียวเบ้าตาแดงก่ำ
เขาเม้มริมฝีปากล่างแน่น น้ำตาไหลรินอย่างเงียบงัน นิ้วมือที่กำชายเสื้อไว้แน่น เพราะออกแรงเกินไป กระดูกอันบอบบางนั้นนูนออกมาเป็นรูปประหลาด ราวกับจะหักลงเมื่อไหร่ก็ได้
ลมโหมพัดพาเถ้ากระดูกของร่างไร้วิญญาณ ท่ามกลางผงธุลีสีเทาดำเหล่านั้น สมาชิกเผ่าต่างเก็บกอบชิ้นส่วนกระดูกของญาติพี่น้อง
บิดามนุษย์สัตว์ของเจาโค้งหลัง ร่างสูงใหญ่ที่เคยดูอ่อนเยาว์ บัดนี้กลับค่อมงอราวกับชายวัยชรา
เจาลูบไล้หนังมนุษย์สัตว์ที่ห่อหุ้มชิ้นส่วนกระดูกของท่านพ่อและน้องชายหลังจากถูกเผาแล้ว ร่างเล็กบางนั้นสั่นคลอนราวจะล้มลงในสายลม
เขาไม่อาจอดทนต่อไปได้อีก หมอบลงโอบกอดท่านพ่อและน้องชาย เสียงสะอื้นที่เก็บกดและเจ็บปวดเล็ดลอดจากลำคอ ความโศกเศร้าท่วมท้นตัวเจาน้อย ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน หายใจแรงและถี่กระชั้น
พิธียังต้องดำเนินต่อไป ผู้คนจะต้องนำเถ้ากระดูกและชิ้นส่วนกระดูกของผู้วายชนม์ไปฝังใต้ต้นไม้ใหญ่ในป่าลึก เล่าขานกันว่ามันเกิดจากสายโลหิตของเทพสัตว์ จะปกปักษ์รักษาผู้ที่ศรัทธาในเขาทุกคน